ไม่เพียงเท่านั้น พลังปราณในร่างของหญิงสาวกลับอ่อนแอลงอย่างมาก
แม้นางจะใช้เคล็ดวิชาลับปกปิดไว้ แต่มิอาจรอดพ้นจิตเทวะของลู่เยี่ยไปได้
“เหตุใดพลังบำเพ็ญของเจ้าจึงถดถอยเช่นนี้?”
ใจของลู่เยี่ยพลันบีบคั้น “หรือว่าในการประลองขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์เมื่อครู่ รากฐานที่เพิ่งทะลวงขอบเขตยังไม่มั่นคง จึงได้รับผลกระทบย้อนกลับ?”
ฉินชิงหลีรู้สึกประหลาดใจทันที “ประหลาดแท้ ข้าอุตส่าห์ซ่อนเร้นพลังลมปราณจนหลอกทุกคนได้ แล้วเจ้าคนบ้าอย่างเจ้ามองออกได้อย่างไร…”
ลู่เยี่ยไม่มีอารมณ์จะพูดเล่น เขาขมวดคิ้วถาม “รุนแรงหรือไม่?”
ฉินชิงหลีส่ายหน้าพลางกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ไม่นับเป็นอะไรเลย”
“นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กนะ!”
จากที่ไกล ๆ อวิ๋นเป่ยเฉินเดินเข้ามา “ญาติผู้น้องชิงหลีหลังจากทะลวงขอบเขตแล้วยังฝืนใช้พลังจากสายเลือดโจมตี นางได้รับผลกระทบย้อนกลับอย่างรุนแรงจนทำร้ายรากฐานแห่งเต๋า!”
“หากไม่รีบรักษา เมื่อเวลาผ่านไป นางจะสูญเสียพลังบำเพ็ญเต๋าอย่างต่อเนื่อง จนกลายเป็นคนไร้ประโยชน์!”
