บทที่ 213 บรรพชนซิงหลิน
ลู่เยี่ยขมวดคิ้วมุ่น
เขาไม่คาดคิดว่า ผลสะท้อนกลับที่ฉินชิงหลีได้รับจะรุนแรงถึงเพียงนี้
“มีหนทางแก้ไขหรือไม่?”
ลู่เยี่ยเอ่ยถามโดยตรง
ยามนี้ไม่มีความจำเป็นต้องครุ่นคิดสิ่งใดให้มากความอีกต่อไป
“นั่นคือสิ่งที่ข้าต้องการจะบอกเจ้าพอดี”
อวิ๋นเป่ยเฉินกล่าว “หนทางแก้ไขเพียงหนึ่งเดียวก็คือ ให้ญาติผู้น้องชิงหลีชิงหลีกลับไปยังตระกูลพร้อมกับข้า และมีเพียง ‘สระเพลิงเสวียนหลี’ ของตระกูลอวิ๋นแห่งเว่ยซานเท่านั้นที่สามารถซ่อมแซมพรสวรรค์สายเลือดของนางได้”
ลู่เยี่ยตอบโดยไม่ต้องคิด “เช่นนั้นก็ไปเสีย!”
ฉินชิงหลีขมวดคิ้วเรียวงาม พึมพำว่า “วันนี้ข้าเพิ่งออกจากการปิดด่าน และเพิ่งได้พบเจ้าอีกครั้ง แต่เจ้ากลับทิ้งคู่หมั้นไปเช่นนี้ไปได้ลงคอเชียวรึ?”
สายตาของหญิงสาวเผยแววน้อยใจอยู่เล็กน้อย
ลู่เยี่ยหัวเราะออกมาพลางกล่าวว่า “ไม่ใช่การพรากจากกันเป็นตายเสียหน่อย จำเป็นต้องอาลัยอาวรณ์ด้วยหรือ? เรื่องเร่งด่วนตอนนี้คือต้องรักษาเจ้าให้หาย ส่วนเรื่องอื่น ๆ ล้วนเป็นเรื่องรอง!”
ฉินชิงหลีถามอย่างสงสัย “เจ้ามีหญิงอื่นข้างนอกใช่หรือไม่?”
ลู่เยี่ย “?”
