บทที่ 214 ยินยอมเป็นดาบ
ความไม่พอใจของบรรพชนซิงหลิน ทำให้ท่านเจ้าสำนักและผู้อาวุโสใหญ่รู้สึกนั่งไม่ติดเก้าอี้
ผู้อาวุโสใหญ่ว่านกุยหยวนรีบอธิบายทันที “ท่านอาจารย์อา ลู่เยี่ยไม่ใช่ไม่ยินดีช่วยเหลือ ทว่าเขามีเหตุผลส่วนตัว…”
บรรพชนซิงหลินเอ่ยตัดบท “เจ้ากำลังสั่งสอนข้าอยู่หรือ?”
ว่านกุยหยวนถึงกับพูดไม่ออก
ดวงตาของบรรพชนซิงหลินจ้องลู่เยี่ย “เรื่องสำคัญของสำนัก ย่อมต้องคำนึงถึงสถานการณ์ใหญ่เป็นหลัก เว้นเสียแต่ว่าเจ้าจะมีเหตุผลที่น่าเชื่อถือพอจะบอกแก่ข้า!”
ลู่เยี่ยไม่ต้องการให้สำนักกระบี่เก้าสวรรค์เข้าไปพัวพันกับความแค้นของราชวงศ์เซี่ยง จึงย่อมไม่อาจบอกความจริงเรื่องนี้ได้
ในที่สุด เขาประสานมือคารวะ “ศิษย์น้อมรับคำสั่ง”
ท่าทีของจ้าวซิงหลินแข็งกร้าวมาก แต่ก็เพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของบรรพชนเหวินอวิ๋น
นอกจากนี้ จ้าวซิงหลินเคยเป็นผู้คุ้มกันให้ฉินชิงหลี เพียงแค่คุณงามความดีข้อนี้ ลู่เยี่ยก็ไม่ถือสาหาความสิ่งใดแล้ว
สีหน้าของบรรพชนซิงหลินผ่อนคลายลงไม่น้อย “เจ้าจงกลับไปเตรียมตัวเถอะ อีกหนึ่งชั่วยามให้หลัง พวกเราจะออกเดินทาง!”
“ขอรับ”
ลู่เยี่ยหมุนตัวเดินจากไป
