“เป็นเจ้าหรือ? จ้าที่เป็นเพียงผู้ฝึกตนขอบเขตแท่นทองคำที่เพิ่งทะลวงขอบเขต จะเป็นคู่ต่อสู้ของร่างหลักของข้าได้อย่างไร?”
กู่เหยาผมสีโลหิตคำรามเสียงแหบแห้ง “แม้แต่ขอบเขตแก่นศักดิ์สิทธิ์ในโลกมนุษย์นี้ ก็ไม่อาจทำอะไรข้าได้! แล้วเจ้าจะทำได้อย่างไร?”
ลู่เยี่ยยิ้ม
การลงมือครั้งนี้ของเขานับว่าเป็นการเดิมพันที่เสี่ยงอันตรายอย่างแท้จริง
กู่เหยาไม่รู้จักเขาดีพอ
แต่ตัวเขาเข้าใจปีศาจกู่พิษเผาใจได้อย่างถ่องแท้
นี่คือประการแรก
ลู่เยี่ยมั่นใจว่า ในเมื่อกู่เหยากล้าที่จะเข้าร่วมการประลองในขอบเขตแท่นทองคำอย่างเปิดเผย เขาย่อมไม่เปิดเผยกำลังอย่างง่ายดาย เขาจะต้องซ่อนพลังของตนเอาไว้ และใช้เคล็ดวิชาลับในขอบเขตแท่นทองคำเท่านั้น
ในสถานการณ์ที่ไม่เปิดเผยตัวตน หากกู่เหยาคิดจะสังหารเขา ย่อมต้องใช้การประลองทางจิตเทวะเป็นแน่
และนี่ก็คือวิธีการต่อสู้ที่ปีศาจกู่พิษเผาใจถนัดที่สุด
ลู่เยี่ยจึงใช้ประโยชน์จากจุดนี้ ในช่วงเวลาแรกของการต่อสู้ เขา ‘เชิญศัตรูเข้ากับดัก’ ด้วยการจงใจเปิดโอกาสให้กู่เหยาบุกรุกเข้าสู่ทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา
นี่คือประการที่สอง
