เมื่อกู่เหยาเข้าใจผิดว่าตนเองบุกรุกทะเลแห่งจิตสำนึกของเขาได้สำเร็จ ประสาทสัมผัสและพลังทั้งหมดของร่างหลักก็มุ่งความสนใจไปที่การรับมือกับจิตเทวะของเขา
กู่เหยาย่อมไม่อาจคาดถึงว่า จิตเทวะของเขาไม่ได้ถูกควบคุม และยังสามารถเคลื่อนไหวได้ตามใจนึก
ด้วยเหตุนี้ ลู่เยี่ยจึงฉวยโอกาสทองนี้ทำลายร่างกายของกู่เหยาจนแหลกละเอียดได้อย่างง่ายดาย
นี่คือประการที่สาม
ทว่าหากมีเพียงกลอุบายเหล่านี้ ย่อมยังไม่เพียงพอ
ความสามารถของร่างหลักของกู่เหยาช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน เหนือล้ำกว่าขอบเขตแท่นทองคำไปไกลโข
ดังนั้น ลู่เยี่ยจึงเตรียมแผนภาพหมุนเวียนเก้าความตาย อาวุธสังหารใหญ่ที่เปี่ยมไปด้วยความเกลียดชังปีศาจกู่พิษเผาใจ
นี่จึงทำให้สามารถปราบและผนึกร่างหลักของกู่เหยาได้ในที่สุด!
ในสายตาของคนภายนอก พวกเขาไม่อาจเห็นรายละเอียดของการต่อสู้ครั้งนี้ได้เลย จึงไม่รู้แน่ชัดว่าการต่อสู้นั้นอันตรายเพียงใด
เรื่องเหล่านี้ ลู่เยี่ยย่อมไม่อธิบายให้กู่เหยาฟังอยู่แล้ว
“ข้าจะฆ่าเจ้าเสียเดี๋ยวนี้! แย่งชิงจิตเทวะของเจ้า กลืนกินโลหิตหัวใจเจ้า!”
กู่เหยาผมสีโลหิตพุ่งเข้ามาอย่างฉับพลัน ดุจสายฟ้าสีเลือดสายหนึ่ง
