ในสายตาของคนภายนอก บนลานประลอง หลังจากกู่เหยาได้ใช้การโจมตีครั้งหนึ่ง ลู่เยี่ยก็ยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ขยับเขยื้อน ราวกับถูกดวงวิญญาณถูกควบคุม แข็งค้างอยู่ที่นั่น
ในขณะเดียวกัน กู่เหยาก็ไม่ขยับตัว
ทั้งสองคนยืนคงอยู่ในสภาพการเผชิญหน้าที่หยุดนิ่งอย่างแปลกประหลาด
“พวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่?”
“ดูเหมือนเป็นการต่อสู้ด้วยจิตเทวะ กู่เหยาคนนั้นน่าจะเป็นผู้ฝึกฝนพลังจิตที่ชำนาญด้านวิญญาณเป็นอย่างมาก!”
ด้านนอกลานประลองผู้คนพากันวิพากษ์วิจารณ์ ทุกคนรู้สึกว่าการต่อสู้ครั้งนี้ช่างน่าขนลุกอย่างยิ่ง
โดยเฉพาะกู่เหยา ร่างของเขาเต็มไปด้วยพลังลมปราณประหลาดที่น่าขนลุก ทำให้ไม่มีใครสามารถคาดเดาพลังบำเพ็ญและที่มาของเขาได้
พวกผู้อาวุโสเหล่านั้นต่างรู้สึกตกใจและสงสัย ไม่สามารถมองทะลุถึงรายละเอียดและที่มาของกู่เหยาได้
หลายคนอดเป็นห่วงลู่เยี่ยไม่ได้
ต้วนชิงเฟิงและคนอื่น ๆ จากสำนักเต๋าหลิงซูกลับรู้สึกตื่นเต้นเต็มหัวใจ แทบอยากให้กู่เหยาสังหารลู่เยี่ยทันที เพื่อระบายความแค้นในใจพวกเขา!
ทว่าสภาวะเช่นนี้ดำเนินไปเพียงไม่กี่อึดใจเท่านั้น
ภายใต้สายตาของผู้คนมากมาย ลู่เยี่ยที่เดิมยืนนิ่งไม่ไหวติง จู่ ๆ ก็เคลื่อนไหว
