บทที่ 205 เมื่อลู่เยี่ยทะลวงขอบเขต ทุกย่างก้าวบังเกิดดอกบัว
บนลานประลอง
อวิ๋นเป่ยเฉินยืนรออยู่อย่างสงบนิ่ง
ในใจกำลังคิดว่า แม้คราวนี้ข้าจะลงมือสังหารคู่ต่อสู้ แต่เมื่อเทียบกับการแสดงฝีมือของลู่เยี่ย อย่างมากก็อาจเรียกได้ว่าเสมอกันเท่านั้น
ต่อจากนี้ ข้าจำต้องแสดงฝีมืออย่างเต็มที่เสียหน่อย!
บรรยากาศในลานประลองตกอยู่ในความเงียบงัน
ทุกคนต่างมองไปทางฝั่งสำนักเต๋าหลิงซู
หลายคนเริ่มแสดงสีหน้าเวทนาออกมา
การประลองขอบเขตตำหนักวิญญาณ สำนักเต๋าหลิงซูพ่ายแพ้ไปแล้ว
ดูเหมือนการประลองของขอบเขตแท่นทองคำในตอนนี้ก็คงจะพ่ายแพ้อีกแล้ว!
อวิ๋นเป่ยเฉินนั้นยอดเยี่ยมเกินไป พลังการต่อสู้ระดับนั้นสามารถสังหารปรมาจารย์ยุทธ์แห่งโลกมนุษย์ขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในที่นี้ได้มากมาย
แล้วจะสู้กันอย่างไร?
ต้วนชิงเฟิง เจ้าสำนักแห่งสำนักเต๋าหลิงซูมีสีหน้าแปรปรวนไม่แน่นอน ในใจรู้สึกอึดอัดจนแทบจะระเบิด
หรือจำต้องปล่อยให้ศิษย์ขอบเขตแท่นทองคำเหล่านั้นขึ้นไปรนหาที่ตายจริง ๆ?
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็พลันดังขึ้น
“ท่านเจ้าสำนัก ข้าจะไปเอง”
ชายชุดเทาผู้หนึ่งก็ก้าวออกมา