ต้วนชิงเฟิงและทุกคนรอบข้างต่างรู้สึกสงสัย รู้สึกว่าไม่คุ้นหน้าเลย
ผู้อาวุโสพานอวิ๋นจ้งเอ่ยปากขึ้นทันที “ดี! กู่เหยา เช่นนั้นเจ้าจงออกไปสู้!”
สิ้นเสียง เขารีบส่งเสียงกระแสจิตไปถึงเจ้าสำนักและผู้อาวุโสคนอื่น ๆ “คนผู้นี้คือผู้ช่วยที่ข้าหามาได้ พลังของเขาลึกล้ำเกินหยั่งถึง จะต้องเอาชนะอวิ๋นเป่ยเฉินให้ได้แน่นอน!”
ต้วนชิงเฟิงและคนอื่น ๆ พลันฮึกเหิมขึ้นมา หัวใจพวกเขาจุดประกายความหวังขึ้นใหม่อีกครั้ง
“ขอรับ!”
ชายชุดเทาที่ถูกเรียกว่ากู่เหยาหันตัวเดินขึ้นไปบนลานประลอง
สายตาทุกคู่ถูกดึงดูดไปที่นั่น
“คนผู้นี้คือใคร?”
“หรือจะเป็นคนที่สำนักเต๋าหลิงซูรับเป็นศิษย์ใหม่เร็ว ๆ นี้หรือ?”
“หึ ๆ การประลองเดิมพันชีวิตในครั้งนี้ช่างน่าสนใจจริง ๆ”
เสียงพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นในลานประลอง
หากมองเพียงรูปลักษณ์ภายนอกและพลังลมปราณแล้ว กู่เหยาผู้นี้ต้องใช้คำว่าธรรมดาสามัญเท่านั้น ดูไม่มีอันใดโดดเด่น
เมื่อเปรียบเทียบกับอวิ๋นเป่ยเฉินผู้มีท่วงท่าอันเปี่ยมด้วยรัศมี เขายิ่งดูมืดมนไร้รัศมี
