บีบบดขยี้ลำคอของบรรพชนชิงสงแตกละเอียด ทำลายพลังชีวิตทั้งหมดของเขาจนมอดดับ
“คนพิการที่ต้องเผชิญกับภัยพิบัติห้าความเสื่อมแห่งขอบเขตแกนศักดิ์สิทธิ์ ป่วยหนักจนถึงขั้นเยียวยาไม่ได้ กระโดดโลดเต้นได้อีกไม่กี่วัน ยังกล้ามาอวดดีวางอำนาจ การให้เจ้าตายก็นับว่าเป็นเรื่องประหลาดใจอย่างหนึ่งแล้ว”
เฒ่าจ้าวสลัดมือ โยนร่างของชิงสงออกไปราวกับการโยนขยะที่น่ารังเกียจ
“ถึงจะเป็นคนพิการ แต่ก็ต้องไม่ปล่อยให้สูญเปล่า!”
เหล่าเการีบรับร่างไร้วิญญาณของบรรพชนชิงสง “ตอนนี้ตระกูลลู่ยังยากจน รากฐานไม่มั่นคง จำเป็นต้องอาศัยพวกที่มาตายถึงหน้าประตูพวกนี้ช่วยเสริมค่าใช้จ่ายในบ้านอยู่นะ”
เหล่าเกาลงมืออย่างคล่องแคล่ว เริ่มทำการค้นศพ
ปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ทั้งห้าท่านเหงื่อเย็นไหลท่วมศีรษะ พวกเขากำลังรุมล้อมโจมตีเฒ่าจ้าว แต่เฒ่าจ้าวกลับทำเสมือนพวกเขาไม่มีตัวตนอยู่ เหล่าเกายิ่งทำเกินไปกว่านั้น เอาแต่สนใจการค้นศพ ถึงกับไม่สนใจที่จะโต้ตอบกับพวกเขาทั้งห้าคนเลยแม้แต่น้อย ทำให้ปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์เหล่านี้แม้กำลังต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย แต่กลับเหมือนเป็นเพียงคนนอก…
และในเวลานี้เอง ในที่สุดเฒ่าจ้าวก็หันกลับมากล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ว่า “เล่นพอหรือยัง?”
พรึ่บ!
ปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ทั้งห้าคนหันหลังวิ่งหนีทันที คนหนึ่งวิ่งเร็วกว่าอีกคน
เฒ่าจ้าวไม่สนใจ เพียงกล่าวว่า “เจ้าไปหาเงินชดเชยให้ตระกูลลู่เถอะ” แล้วเขาก็หันหล