ลู่เซียวถอนหายใจ “ที่แท้นอกจากโลกมนุษย์แล้ว ในสำนักใหญ่ก็ยังมีความแค้นและความขัดแย้งมากมายเช่นเดียวกัน”
หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อย เขาก็เขียนจดหมายตอบกลับถึงลู่เยี่ย เขียนเกี่ยวกับการแก้แค้นของราชวงศ์เซี่ยงและสถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลลู่ลงไปในนั้น
ในวันเดียวกัน
ยามพลบค่ำ ท้องฟ้ามืดสลัว แสงตะวันยามเย็นสาดส่อง
กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งเหาะเหินจากขอบฟ้าอันไกลโพ้น มุ่งหน้าสู่เมืองเทียนเหออย่างรวดเร็ว
นี่คือกองกำลังที่รวมตัวกัน
ประกอบด้วยผู้คนจากราชวงศ์เซี่ยง สำนักเต๋าหลิงซู และตระกูลพาน
มีเพียงแค่เจ็ดคนเท่านั้น
แต่ความแข็งแกร่งของแต่ละคนนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
โดยเฉพาะผู้นำกลุ่ม ซึ่งเป็นบรรพชนขอบเขตแก่นศักดิ์สิทธิ์จากสำนักเต๋าหลิงซู
ผู้นี้มีนามทางเต๋าว่า ‘ซิงสง’ สวมเสื้อคลุมเต๋าลายลมและไฟ ผมขาวแต่ใบหน้าเหมือนเด็ก มีบารมีราวกับมองลงมาดูภูเขาและแม่น้ำ
นอกเหนือจากบรรพชนซิงสงแล้ว ทั้งหกคนล้วนเป็นปรมาจารย์ยุทธ์แห่งโลกมนุษย์ทั้งสิ้น
และนี่ไม่ใช่แค่ขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปจะเทียบได้!
กองกำลังเช่นนี้ เพียงพอที่จะกวาดล้างกองกำลังตระกูลใด ๆ เขตชางโจวได้อย่างสิ้นเชิง
