ที่สำคัญที่สุดในแดนรัตติกาลลึกลับไปได้
“ศิษย์น้องลู่ พวกเราไปด้วย!” เยว่หนิงจือกล่าว นี่คือจุดยืนของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์
แม้ว่าพวกเขาจะเป็นกลุ่มที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาผู้คนที่อยู่ที่นี่ แต่ในฐานะศิษย์ร่วมสำนัก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นย่อมต้องอยู่ด้วยกันและก้าวไปพร้อมกัน
ทันใดนั้น กลุ่มคนก็ออกเดินทางจากยอดเขา
“ท่านใต้เท้า ท่านพอจะดูออกหรือไม่ว่านี่คือสถานการณ์อะไร?”
เมื่อลู่เยี่ยปรากฏตัว อีกาหัวขาวก็รีบบินมาเกาะบนบ่าของลู่เยี่ยทันที และสายตาของทุกคนในที่นี้ก็จับจ้องมาที่ลู่เยี่ยทั้งหมด
ลู่เยี่ยส่ายศีรษะ “พลังบำเพ็ญขอบเขตตำหนักวิญญาณ?”
ในเวลาเดียวกัน จงหลี่ซีและอวี่เส้าหนานต่างตกตะลึงไปชั่วขณะ
ผู้อาวุโสอาภรณ์สีดำที่ถูกมหาบุโรหิตอี้เทียนให้ความสำคัญถึงเพียงนั้น เหตุใดพลังบำเพ็ญถึงอ่อนแอถึงเพียงนี้?
จงหลี่ซีรีบคิดอย่างรวดเร็ว บางทีอาจเป็นกลอุบายหลอกใช้หรือไม่? ต้องเป็นเช่นนั้นอย่างแน่นอน!
สิ่งที่เห็นด้วยตาอาจไม่เป็นความจริงเสมอไป ในเมื่อผู้อาวุโสอาภรณ์สีดำได้รับความสำคัญจากมหาบุโรหิตอี้เทียนถึงเพียงนี้ พลังบำเพ็ญของท่านย่อมต้องลึกซึ้งจนยากหยั่งถึงได้ การจะหลอกตาคนอย่างพวกนางได้ไม่ใช่เรื่องง่ายดายหรอกหรือ?
ในชั่วขณะนั้น จงหลี่ซีรู้สึกว่าจิตใจของตนเปลี่ยนแปลงไป ยิ่งไม่กล้าประมาท “ยิ่งผิดปกติ ยิ่งมีปัญหา นี่แหละคือแบบอย่างของผู้อาวุโสผู้ทรงภูมิ! มหาบุโรหิตอี้เทียนก็ไม่มีทางพูดเล่นในเรื่องเช่
