อย่างมั่นใจว่า “พี่อาจูวางใจเถิด!”
ในสนามรบ ทั่วทั้งฟ้าดินการต่อสู้นั้นทวีความดุเดือด เพียงไม่กี่ลมหายใจ ชายหนุ่มอาภรณ์สีดำก็บาดเจ็บสาหัส ถูกซ้อมจนดูน่าสงสารและน่าอเนจอนาถ
ลาสีดำตัวนั้นก็ไม่ได้สบายกว่ากัน ถูกผู้คุ้มครองสามคนรุมกดดัน ส่งเสียงร้องของลาที่โกรธเกรี้ยวเป็นระยะและใกล้จะต้านทานไม่ไหวแล้ว
ฉือเชียว ลี่ชิวอวี่ และคนอื่นๆ เห็นแล้วก็ใจหายใจคว่ำ ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายใดในการต่อสู้นี้ ต่างก็แสดงให้เห็นถึงพลังการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวเหนือจินตนาการ และยังเกินกว่าความเข้าใจของพวกเขาอย่างมาก ไม่สามารถจินตนาการได้ว่าเป็นการต่อสู้ในระดับใด ช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน!
ในโลกมนุษย์ทั่วไปย่อมไม่มีทางได้เห็นการต่อสู้ในระดับนี้เลย!
ไม่เพียงแค่ฉือเชียวและคนอื่นๆ เท่านั้น แม้แต่ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณ เมื่อได้เห็นการต่อสู้ในครั้งนี้นางก็ยังตกตะลึงจนจิตใจสั่นสะท้านไม่อาจสงบลงได้ เกรงว่าแม้แต่บรรพชนขอบเขตแกนศักดิ์สิทธิ์หากอยู่ที่นี่ก็คงจะด้อยกว่าเติงเทียน
“หากครั้งนี้เพราะข้าที่ก่อเรื่องขึ้นมา เจ้าจะรับมือไหวหรือ?” อีกาหัวขาวถามขึ้นอย่างฉับพลัน
เติงเทียนชะงักไปครู่หนึ่งแล้วยิ้มพลางส่ายหน้าตอบว่า “พี่อาจูไม่ต้องกังวล แม้จะทำให้ฟ้าถล่มลงมา ก็ยังมีบรรพชนตระกูลข้าออกมาจัดการเรื่องนี้ให้!”
ในเวลาเดียวกัน ณ หน้าถ้ำสายฟ้า
ลู่เยี่ยที่รอคอยอยู่ริมสระสายฟ้ามาตลอด รู้สึกตกใจกับความวุ่นวายที่เกิดจากการต่อสู้ครั้
