วามหมายนั้นทันที จึงตะโกนเสียงดัง “ใช่! ข้ากลับคำพูดแล้วจะทำไม?”
ชายหนุ่มอาภรณ์สีดำและลาสีดำมีสีหน้าหม่นลง ทั้งตกใจและโกรธ พวกสารเลวเหล่านี้ไม่ต้องการความละอายใจแล้วหรือ!
เติงเทียนโบกกรงเล็บ ตะโกนเสียงดัง “พี่น้องทั้งหลาย สังหารพวกมันให้สิ้นซาก! เพื่อระบายความคับแค้นให้แขกจากสำนักกระบี่เก้าสวรรค์!”
“โจมตี!”
“ข้าเกลียดพวกคนจากแดนรัตติกาลลึกลับมานานแล้ว!”
ในชั่วพริบตา วัวไฟ หมี และเพียงพอนสีม่วงก็พุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มอาภรณ์สีดำทันที ส่วนผู้คุ้มครองของพวกเขา ร่างกายพลันวูบหายไปก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีลาสีดำ การต่อสู้ครั้งใหญ่ปะทุขึ้นทันที
เติงเทียนและอีกาหัวขาวพาคนของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ถอยไปยังที่ห่างไกล
“พี่อาจู ถ้าข้าเดาไม่ผิด คนหนึ่งคนและลาหนึ่งตัวนั้นมุ่งมาที่นี่เพื่อผลทองคำโลหิตหงส์” เติงเทียนกล่าว “ผลทองคำโลหิตหงส์เติบโตอยู่บนต้นชิงถงศักดิ์สิทธิ์ สถานที่นั้นอยู่ในหุบเหวโลหิตสายฟ้า เป็นสถานที่อันตรายอย่างยิ่ง เขาจับตัวแขกจากสำนักกระบี่เก้าสวรรค์เหล่านี้ไปก็เพื่อให้พวกเขาไปเป็นโล่เพื่อสำรวจเส้นทางให้เขา!”
ใช้เป็นโล่?
ฉือเชียวและคนอื่นๆ เพิ่งจะเข้าใจในที่สุด สีหน้าพวกเขาเปลี่ยนไป คนคนหนึ่งและลาหนึ่งตัวนั้นซ่อนแผนการร้ายไว้จริงๆ!
อีกาหัวขาวโกรธจัด “เรื่องนี้ฝากเจ้าแล้ว ต้องทำให้คนคนหนึ่งและลาหนึ่งตัวนั้นได้รับผลกรรม! มิเช่นนั้นข้าไม่อาจไปชี้แจงกับท่านใต้เท้าของข้าได้!”
เติงเทียนตบอกตนเอง
