มจากไป
“ช้าก่อน!”
อีกาหัวขาวตวาดเสียงดัง “ยังขาดไปอีกหนึ่งคน”
“ขาดคน?” ชายหนุ่มอาภรณ์สีดำขมวดคิ้ว “เจ้าหมายความว่าอย่างไร? คนที่พวกข้าจับมาล้วนอยู่ที่นี่ทั้งหมดแล้ว หากไม่เชื่อเจ้าถามพวกเขาดูสิ”
อีกาหัวขาวอึ้งไป จากนั้นมองไปที่ฉือเชียวและคนอื่นๆ แล้วกล่าวว่า “ท่านใต้เท้าของข้ามีนามว่าลู่เยี่ย เป็นศิษย์ของพวกเจ้าสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ เขาไม่ได้มากับพวกเจ้าหรือ?”
ลู่เยี่ย!
ทันใดนั้นทุกคนก็เข้าใจทันที รู้สาเหตุที่พวกเขาได้รับการช่วยเหลือแล้ว
ลี่ชิวอวี่กล่าวว่า “ศิษย์น้องลู่ได้เข้าร่วมภารกิจกับพวกเราจริง แต่หลังจากที่เขาเข้าไปในทิวเขาจิวหลิงแล้ว เขาก็ไม่ได้กลับออกมาอีก”
ฉือเชียวเอ่ยเสริมว่า “ลู่เยี่ยไม่ได้ถูกพวกเขาทั้งสองจับตัวไปจริงๆ”
อีกาหัวขาวรู้สึกโล่งอก กล่าวว่า “ข้ารู้อยู่แล้ว ด้วยความเฉลียวฉลาดและความสามารถของท่านใต้เท้าของข้า เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเกิดเรื่องร้ายขึ้น!”
จากนั้นอีกาหัวขาวก็ถามว่า “ทำไมเขาถึงต้องจับพวกเจ้า?”
ฉือเชียวส่ายหัว “ไม่ทราบชัดเจน พวกเขาบอกว่าต้องการให้พวกเราช่วย แต่พวกเราไม่ยอม เขาก็ลงมือ”
“บัดซบ! ช่างโอหังเหลือเกิน!” อีกาหัวขาวสบถออกมา
จากระยะไกล ชายหนุ่มอาภรณ์สีดำเอ่ยเสียงเย็นชา “อะไรกัน คิดจะกลับคำหรือ?”
อีกาหัวขาวกล่าวว่า “ข้าพูดคำไหนคำนั้น แน่นอนว่าจะไม่กลับคำ! แต่มัน…”
มันยกกรงเล็บชี้ไปที่เติงเทียน “หากพวกเขาจะกลับคำพูด ข้าก็ห้ามไม่ได้”
เติงเทียนเข้าใจค
