ลู่เยี่ยครุ่นคิดชั่วครู่แล้วเอ่ยว่า “สังหารเขาเถิด”
ผู้แข็งแกร่งจากสายมารวิญญาณพันลักษณ์เป็นมือสังหารโดยกำเนิด และเป็นผู้ที่ไม่กลัวความตายที่สุด
ทุกคนต่างรู้ดีว่าที่สนามรบนอกอาณาเขต อย่าหวังจะได้รับข้อมูลที่มีค่าจากปากของมารวิญญาณพันลักษณ์
แน่นอนว่าบรรดาบรรพจารย์ระดับสูงย่อมสามารถหลอมร่างพวกมันได้ และทำการค้นวิญญาณเพื่อให้ได้สิ่งที่ตนต้องการทราบ แต่ลู่เยี่ยไม่อยากให้หญิงสาวในอาภรณ์สีเขียวทำเช่นนั้น
หญิงสาวในอาภรณ์สีเขียวถอนหายใจพลางเอ่ย “น้องชายตัวน้อยของข้านั้นช่างเข้าใจความรู้สึกผู้อื่นเหลือเกิน”
ลู่เยี่ยยิ้ม “คนประเภทนี้ไม่คู่ควรให้พี่สาวต้องสิ้นเปลืองพลัง”
หญิงสาวในอาภรณ์สีเขียวไม่ได้ปฏิเสธ ใช้นิ้วเรียวเล็กขาวผ่องของนางขยี้เบาๆ ก้อนแสงสีเลือดสลายหายไปอย่างเงียบงัน ไม่ทิ้งร่องรอยแม้แต่น้อย
ลู่เยี่ยเดินขึ้นไปด้านหน้า ร่างของศิษย์พี่ชิวเซิงถูกทิ้งอยู่ที่นั่นอย่างโดดเดี่ยว เหลือเพียงแค่ร่างไร้วิญญาณเท่านั้น
ลู่เยี่ยไม่จำเป็นต้องคิดก็รู้วาบรรพชนหลินชวนก็คงตกเป็นเหยื่อของมารวิญญาณพันลักษณ์เช่นกัน!
นี่คือความน่าสะพรึงกลัวของมารวิญญาณพันลักษณ์ พวกเขาเหมือนวิญญาณร้าย ชำนาญในการซุ่มซ่อน ลอบสังหาร และปกปิดร่องรอย
ผู้ใดก็ตามที่ถูกพวกเขาแย่งชิงร่าง ทั้งจิตเทวะและเนื้อหนังจะถูกหลอมละลายไปหมด
ด้วยเหตุนี้ มารวิญญาณพันลักษณ์เพียงแค่สวมเปลือกนอกหนึ่งชั้น ก็สามารถปลอมตัวเป็นเจ้าของร่างเดิมได้อย่า