ังกังวาน ดาบพิชิตมารพุ่งทะยานออกมาพร้อมเสียงหวีดหวิว
ชิวเซิ่งหัวเราะเสียงดัง กล้าเล่นแง่กับข้าเชียวรึ? เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าข้าไม่ได้เตรียมแผนสำรองไว้ในกล่องดาบ?
เจ้ามดปลวกผู้นี้ช่างโง่เขลาและไม่เจียมตัวเสียจริง… หืม?
รอยยิ้มของชิวเซิ่งหยุดชะงักทันที
ดวงตาของเขาเบิกกว้าง
เขาเห็นเพียงดาบพิชิตมารที่เพิ่งพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว บัดนี้ถูกลู่เยี่ยจับไว้แน่นในฝ่ามือขวา
“เป็นไปไม่ได้!?”
ชิวเซิ่งตกตะลึง ไม่อาจเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น
เมื่อเขากระตุ้นดาบพิชิตมาร พลังของมันควรจะทรงอานุภาพเกินกว่าที่ขอบเขตตำหนักวิญญาณจะต้านทานได้
แม้แต่บรรพชนขอบเขตแก่นศักดิ์สิทธิ์ก็ยังไม่อาจทนรับพลังอานุภาพของดาบเล่มนี้ได้
แต่ตอนนี้ ดาบเล่มนี้กลับถูกเด็กหนุ่มจากขอบเขตตำหนักวิญญาณปราบไว้ได้!
เขาจะไม่ตกใจได้อย่างไร?
“ดาบมา!”
ชิวเชิ่งตะโกนเสียงดังอีกครั้ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยประกายเลือดที่พลุ่งพล่าน ดูแปลกประหลาดและน่าหวาดผวา
แต่สิ่งที่น่าอับอายคือ ดาบพิชิตมารในฝ่ามือของลู่เยี่ยไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ เลย!
ลู่เยี่ยหัวเราะ “เจ้าจะเรียกต่อไปอีกหรือไม่?”
สีหน้าของชิวเซิ่งเปลี่ยนไปหลายครั้ง ในที่สุดเขาก็ตระหนักถึงควา
