ต่เป็นชิวเซิ่ง
ตูม!
ชิวเซิ่งไม่ทันตั้งตัว สีหน้าเต็มไปด้วยความตะลึง
แต่ในชั่วขณะถัดมา เห็นได้ชัดว่าชิวเซิ่งที่แม้จะตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายยิ่ง ก็ยังสามารถยกมือขึ้นโบกไปทางหนึ่ง
กระบี่แห่งวิถีที่ลู่เยี่ยฟันออกไปก็ระเบิดและสลายหายไปทันที
ชิวเซิ่งยังไม่หายแค้น ฉับพลันก็คว้าคอของราชาอินทรีวิญญาณกระดูกขาวแล้วบิดอย่างแรง ฉีกหัวมันออกมา
เสียงดังตูม ร่างของราชาอินทรีวิญญาณกระดูกขาวก็ระเบิดกลายเป็นเถ้าธุลี
ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ หากให้ศิษย์คนอื่น ๆ ของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์เห็นเข้า ต้องตกใจจนคางหลุดแน่นอน
แต่ลู่เยี่ยไม่ได้ตกใจ เขาจ้องมองชิวเซิ่งแล้วกล่าวว่า “ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครก็ตาม รีบออกไปจากร่างของศิษย์พี่ชิวเซิ่งเดี๋ยวนี้!”
ชิวเซิ่งถอนหายใจเบา ๆ ถามอย่างไม่เข้าใจว่า “เจ้าค้นพบได้อย่างไร?”
ลู่เยี่ยกล่าวว่า “ในฐานะผู้ฝึกดาบ ศิษย์พี่ชิวเซิ่งรู้ดีว่าข้าอยู่ใกล้ ๆ จะขอความช่วยเหลือได้อย่างไร?”
ชิวเซิ่งชะงักไป “เพียงแค่เพราะคำพูดเมื่อครู่นี้หรือ?”
ลู่เยี่ยพยักหน้า “การปลอมแปลงของเจ้าแนบเนียนมาก ก่อนหน้านี้ข้าก็ไม่มีความรู้สึกสงสัยใด ๆ เลย”
“ไม่คิดเลยว่าจะเกิดความผิดพลาดเพียงเพราะรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้…”
ชิวเ