กระทั่งเมื่อครู่เขายังได้เห็นผ่านกำแพงมิติกาลเวลาที่แตกออกนั้น ได้เห็น ‘เทพเซียน’ ผู้ลึกลับนั้น!!
เทพเซียนหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหลา สวมอาภรณ์สีดำ
เพียงแค่ยืนนิ่ง ๆ อยู่ตรงนั้น และยื่นมือออกไปเท่านั้น ก็สามารถทำลายกำแพงมิติกาลเวลาในแดนรัตติกาลลึกลับได้
ช่างน่ากลัวเหลือเกิน!
ต้องมีพลังบำเพ็ญเต๋ามากมายเพียงใด จึงจะสามารถทำได้ถึงขั้นนี้?
นี่คือพลังอันยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานที่มีแต่ ‘เทพเซียน’ ในตำนานเท่านั้นที่จะครอบครองได้ใช่หรือไม่?
แต่เหตุใดเขาถึงได้หยุดมือในตอนสุดท้ายเล่า?
ไม่สนใจจะลงมายังที่แห่งนี้หรือ?
หรือว่ามีเหตุผลอื่น?
ชายสวมเสื้อคลุมหนังสัตว์ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่อาจสงบใจได้เป็นเวลานาน
เขามั่นใจว่าเมื่อครู่นี้โชคดีที่ตนไม่ได้พูดจาไร้มารยาท มิเช่นนั้น ด้วยวิธีการของ ‘เทพเซียน’ ผู้นั้น คงบดขยี้ตนได้ราวกับการบี้มดตายเท่านั้น!
“ท่านบรรพชน เกิดอะไรขึ้นที่นี่?”
“ท่านมหาปุโรหิตอี้เทียน ท่านรู้หรือไม่ว่าเมื่อครู่มีเสียงดังสนั่นที่กำแพงมิติกาลเวลาที่แห่งนี้?”
จากระยะไกล มีร่างผู้คนที่มีพลังลมปราณมากมายพุ่งเข้ามา
มีทั้งมนุษย์ ปีศาจ และภูตผีต่าง ๆ รูปลักษณ์แตกต่างกันไป
