เมื่อเขายื่นมือไปผลักเบา ๆ ร่างไร้ศีรษะก็ล้มลงทันที และแตกเป็นเถ้าถ่านปลิวว่อน
แต่ร่างของชายชราร่างผอมแห้งไม่ได้สลายไป ดูเหมือนร่างที่แห้งเหือด
เห็นได้ชัดว่าชายหนุ่มผมสีโลหิตได้ใช้สารพัดวิธีในการซ่อมแซม ‘ร่างกาย’ ของชายชราร่างผอมแห้ง เพื่อที่จะมีชีวิตรอด
“คนผู้นี้สามารถตัดศีรษะของปีศาจกู่พิษเผาใจระดับแม่ทัพได้ เมื่อก่อนจะต้องเป็นผู้ที่มีความสามารถที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน”
ลู่เยี่ยมองดูอย่างคร่าว ๆ แล้วชักดาบเหล็กที่ปักอยู่ในท้องของชายชราร่างผอมแห้งออกมา
ดาบเหล็กผุกร่อนเสียหายไปมากแล้ว ทันทีที่ถูกดึงออกมาก็แตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยและสลายไป
“เจ้าสารเลวนั่นเมื่อครู่ยังบอกให้ข้าดึงดาบ เห็นได้ชัดว่ามีเจตนาร้าย”
ลู่เยี่ยรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง เขาเคยคิดว่าดาบเหล็กเล่มนี้เป็นสมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่ง
ร่างของชายชราผอมแห้งล้มลงบนกองกระดูกขาว
ลู่เยี่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง ประสานมือกล่าวคำขอโทษ แล้วจึงนั่งยอง ๆ ลง เริ่ม ‘การค้นศพ’
หลังจากนั้นไม่นาน ป้ายหยกสีเขียวชิ้นหนึ่งก็ปรากฏอยู่ในมือของลู่เยี่ย
สิ่งนี้มีตัวอักษรสี่ตัวสลักว่า ‘หนึ่งปราณบริสุทธิ์’ อยู่บนพื้นผิว
