เสียงของชายชราร่างผอมแห้งแฝงความอาฆาตแค้นและความเย็นชาที่ไม่อาจปกปิดได้
“เก็บ!”
ชายชราร่างผอมแห้งตวาดเสียงดัง
ม้วนภาพนั้นพาตัวลู่เยี่ยตกลงสู่สระน้ำ ปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าของชายชราร่างผอมแห้ง
แต่ในเวลาเดียวกัน กิ่งก้านจำนวนหนึ่งจากต้นไม้ใหญ่ก็พุ่งออกมาอย่างกะทันหัน เหมือนแส้ที่ฟาดอย่างรุนแรงใส่ชายชราร่างผอมแห้งและแผนภาพหมุนเวียนเก้าความตายนั้น
ทุกครั้งที่ถูกฟาด ร่างของชายชราร่างผอมแห้งก็ปรากฏรอยร้าว
แผนภาพหมุนเวียนเก้าความตายก็ดูเหมือนจะต้านทานไม่ไหว สั่นคลอนไปมา ปล่อยปราณแห่งความตายอันเกินพรรณนาออกมาแล้วแตกกระจายไป
“ฟาดเข้าไป! ฟาดเข้าไปเถิด! เมื่อได้ร่างวิถีของเจ้าเด็กสารเลวนี้มา ข้าก็จะสารมารถหลุดพ้นจากพันธนาการได้แล้ว!”
ชายชราร่างผอมแห้งหัวเราะเสียงดัง นน้ำเสียงมีความเจ็บปวดที่ไม่อาจปกปิดได้ แต่ก็มีความยินดีอย่างหาที่สุดมิได้
เขายกมือขวาขึ้นอย่างยากลำบาก นิ้วชี้และนิ้วกลางชิดติดกัน กดลงบนกลางหน้าผากของลู่เยี่ยในม้วนภาพ
สำเร็จแล้ว!
ในชั่วขณะนั้น รัศมีเลือดประหลาดสายหนึ่งพุ่งออกจากปลายนิ้วของชายชราร่างผอมแห้ง แล้วเจาะเข้าไปในกลางหน้าผากของลู่เยี่ย
ตูม!
