ในเวลาเดียวกัน รัศมีเลือดประหลาดนั้นปรากฏขึ้นในทะเลแห่งจิตสำนึกของลู่เยี่ย ราวกับพายุโลหิตพัดโหมกระหน่ำเข้ามา
“ฮ่า ๆ ๆ ในที่สุดข้าหลุดพ้นจากพันธนาการได้แล้ว!”
“รอให้ข้าได้แย่งชิงร่างเด็กคนนี้และจิตเทวะหลอมรวมแก่นแท้ของเขา ข้าก็จะสามารถแทนที่เขาได้ แล้วก้าวเดินบนเส้นทางการพิชิตอีกครั้ง!”
แสงโลหิตประหลาดนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นร่างสูงใหญ่
เขามีผมยาวสีเลือดทั่วศีรษะ ผิวขาวราวหิมะ ใบหน้าอ่อนเยาว์ ระหว่างคิ้วมีรอยประทับ ‘เปลวเพลิงสีโลหิต’ ที่ติดตัวมาแต่กำเนิด
“เจ้าไม่คิดว่าตนเองดีใจเร็วไปหน่อยหรือ?”
ทันใดนั้น ทะเลแห่งจิตสำนึกก็ปั่นป่วนขึ้นมา รวบรวมจิตเทวะเป็นเงาร่างของลู่เยี่ย
“พลังบำเพ็ญขอบเขตตำหนักวิญญาณ กลับสามารถรวมตัวเป็นร่างของจิตเทวะได้แล้วหรือ?”
ชายหนุ่มผมสีโลหิตมองลู่เยี่ยด้วยความประหลาดใจ จากนั้นก็หัวเราะเสียงดัง “แต่อย่างนี้ก็ดีที่สุด ยิ่งรากฐานมหาวิถีมีแข็งแกร่งมากเท่าใด ก็ยิ่งเป็นประโยชน์ต่อการฟื้นฟูวิถีของข้า และข้าก็ไม่ต้องเสียเวลาเปลี่ยนร่างในภายหลังอีกด้วย!”
ลู่เยี่ยยิ้มเช่นกัน “ปีศาจกู่พิษเผาใจ พวกเจ้าล้วนโง่เขลากันทั้งหมดเช่นนี้หรือ?”
“หมายความว่าอย่างไร?”