ดวงตาของชายหนุ่มผมสีโลหิตเยือกเย็นลง
ลู่เยี่ยกล่าว “ข้าหมายความว่าเจ้าช่างโง่เขลา เล็งเป้าใครไม่เล็ง กลับมาเล็งข้า สมควรแล้วที่เข้าจะต้องพบกับหายนะในครั้งนี้”
ชายหนุ่มผมสีโลหิตขมวดคิ้ว และโจมตีทันที
ที่นี่เป็นทะเลแห่งจิตสำนึกของลู่เยี่ยอย่างชัดเจน แต่เขากลับไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ เลย เขายื่นฝ่ามือออกไปคว้าลู่เยี่ยจากระยะไกล
ลู่เยี่ยไม่ได้ขยับ
มีเพียงบนท้องฟ้าของทะเลแห่งจิตสำนึก ที่มีดวงดาวลึกลับปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน และโปรยปรายแสงดาวที่งดงามราวความฝันลงมา
ชายหนุ่มผมสีโลหิตถูกกดดันอย่างรุนแรงทันที
“นี่คือรอยประทับของจิตเทวะของผู้ใดกัน?”
ชายหนุ่มผมสีโลหิตตกใจ
กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากดวงดาวนั้นทรงพลังมากจนทำให้เขารู้สึกถึงภัยคุกคามถึงชีวิต สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที
แต่เขายังคงเยาะเย้ย “แค่นี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก!”
ตูม!
เปลวเพลิงสีโลหิตปะทุรอบตัวเขา ต้านทานแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากดวงดาวนั้นอย่างแข็งขัน
ลู่เยี่ยหัวเราะพลางกล่าว “อย่างนั้นหรือ ลองดูอีกครั้งสิ”
