เหนือทะเลแห่งจิตสำนึก ดวงดาวดวงที่สองก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบๆ และปลดปล่อยแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวออกมาเช่นกัน แต่กลับแตกต่างจากดวงดาวดวงแรกอย่างสิ้นเชิง
ในชั่วขณะหนึ่ง ร่างของชายหนุ่มผมสีโลหิตก็ระเบิดออก กลายเป็นเปลวเพลิงสีโลหิต
“เหตุใดทะเลแห่งจิตสำนึกของเจ้าถึงได้แปลกประหลาดเช่นนี้? พวกเขาเป็นใครกัน? ทำไมจึงทิ้งรอยประทับจิตเทวะไว้ในทะเลแห่งจิตสำนึกของเจ้า?”
เปลวเพลิงสีโลหิตปั่นป่วนอย่างรุนแรง เสียงเต็มไปด้วยความตกใจและความโกรธเกรี้ยว
ลู่เยี่ยไม่สนใจ แต่กลับถามว่า “ตอนที่ข้าฝึกฝนอยู่ในถ้ำหินนั้น เป็นเจ้าที่แอบจับตาดูข้าอยู่ใช่หรือไม่?”
เปลวเพลิงสีโลหิตปั่นป่วน แต่ไม่ส่งเสียงใด ๆ
ลู่เยี่ยกล่าวต่อไปเอง “สิ่งเดียวที่ข้าไม่เข้าใจก็คือ ทำไมข้าถึง ‘หลงทาง’ เดิมทีข้าคิดว่าเป็นฝีมือของเจ้า แต่ตอนนี้ข้าเพิ่งค้นพบว่า พลังที่เจ้าแสดงออกมานั้น ยังห่างไกลจากการทำเช่นนั้นได้อีกมาก”
เปลวเพลิงสีโลหิตในที่สุดก็เปิดปาก “”เจ้าเด็กน้อย เจ้าคิดว่าตัวเองชนะแล้วรึ? ร่างวิถีของเจ้าถูกแผนภาพหมุนเวียนเก้าความตายปกคลุมไว้ เพียงแค่ข้าคิด ย่อมสามารถทำลายร่างวิถีของเจ้าได้อย่างราบคาบ!”
