บทที่ 169 แผนภาพหมุนเวียนเก้าความตาย
ที่ก้นสระน้ำอันแห้งเหือด กองกระดูกสีขาวซ้อนกันอยู่จนไม่รู้ว่าหนาเท่าใด
ชายชราร่างผอมแห้งที่ต่อสู้กับปีศาจกู่พิษเผาใจ และถูกขังอยู่ที่นั่นมานานหลายปี แต่กลับยังไม่ตาย
เรื่องนี้เองก็น่าตกใจมาก
เมื่อได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือที่เต็มไปด้วยความคาดหวังจากอีกฝ่าย ลู่เยี่ยกล่าวอย่างเคร่งขรึม “การสังหารปีศาจกำจัดมารเป็นหน้าที่ที่พวกเราไม่อาจปฏิเสธได้! แต่ว่า…”
“ผู้น้อยมีเพียงพลังบำเพ็ญขอบเขตตำหนักวิญญาณ จะสามารถช่วยให้ท่านผู้อาวุโสหลุดพ้นได้อย่างไร?”
ลู่เยี่ยกล่าวพลางเดินวนรอบสระน้ำไปครึ่งรอบ ในที่สุดก็มองเห็นใบหน้าของชายชราร่างผอมแห้งอย่างชัดเจน
อีกฝ่ายมีใบหน้าที่แก่ชรา ซีดขาวจนแทบโปร่งใส เบ้าตาทั้งคู่กลวงโบ๋ ที่แท้แล้วเป็นคนตาบอด
นอกจากนี้ ลู่เยี่ยยังสังเกตเห็นว่า บนเสื้อคลุมเก่าขาดที่ชายชราร่างผอมแห้งสวมอยู่ มีลวดลาย ‘สามภูเขาโอบดวงจันทร์’ ปรากฏอยู่ด้านหน้า
สามภูเขาโอบดวงจันทร์ หนึ่งปราณบริสุทธิ์!
ในใจของลู่เยี่ยราวกับมีสายฟ้าฟาดลงมา เขาพลันนึกถึงสิ่งหนึ่งขึ้นมาได้
