ด้านหนึ่งของสระ มีต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งหยั่งรากลึกสูงเสียดฟ้า
ต้นไม้ใหญ่โล่งเตียน ไร้ซึ่งความมีชีวิต เหมือนไม้ที่ผุพัง
แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวคือ บนกิ่งก้านอันแน่นขนัดของต้นไม้ใหญ่นั้น มีซากศพแขวนอยู่เต็มไปหมด!
ซากศพทุกศพล้วนมีรูทะลุเต็มไปหมด แหลกเหลวไม่เหลือสภาพ ราวกับผ่านการกัดเซาะและสึกกร่อนจากกาลเวลาอันไม่สิ้นสุด ไม่อาจจะหาร่องรอยใด ๆ ได้อีกต่อไป
“นี่มันสถานที่บ้าอะไรกัน?”
เมื่อมาถึงที่นี่ ลู่เยี่ยก็รู้สึกใจสั่นโดยไม่ทราบสาเหตุ และเกิดความรู้สึกว่ามีคนแอบมองเขาอีกครั้ง
และครั้งนี้รุนแรงเป็นพิเศษ
ราวกับมีสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักซ่อนตัวอยู่บริเวณสระน้ำนั้น!
แต่เมื่อลู่เยี่ยมองไปรอบ ๆ เขาก็ไม่พบความผิดปกติใด ๆ
เมื่อใช้ ‘กระจกแห่งการหยั่งรู้’ ตรวจสอบ แต่ก็ยังไม่พบสิ่งใด
ไม่นาน ลู่เยี่ยก็สังเกตเห็นว่า ‘ลูกศร’ ของเข็มทิศกลับชี้ไปที่สระน้ำที่มีความกว้างร้อยจั้งนั้น!
สิ่งที่เรียกว่า ‘เส้นทางรอดชีวิต’ จะอยู่ที่นั่นหรือไม่?
ลู่เยี่ยก้าวเดินมาที่สระน้ำแห่งนั้นโดยไม่รู้ตัว
น้ำในสระขุ่นมัว ไร้ซึ่งระลอกคลื่น ราวกับเป็นสระน้ำที่ไร้ชีวิต
บนผิวน้ำสะท้อนเงาของต้นไม้ใหญ่ที่เต็มไปด้วยซากศพ
