เมื่อมองไปแวบเดียว ก็เหมือนเห็นซากศพมากมายลอยอยู่บนผิวน้ำ ดูน่าขนลุกเป็นพิเศษ
แม้แต่ลู่เยี่ยก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง
ทันใดนั้น เสียงแหบแห้งที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและยินดีดังขึ้น
“ผ่านไปกี่ปีแล้ว ในที่สุดก็มีคนค้นพบที่นี่แล้วหรือ?”
ตูม!
พร้อมกับเสียงนั้น สระน้ำที่ดูเหมือนน้ำนิ่งก็เดือดพล่านขึ้นทันที กระแสน้ำโถมตัว ก่อให้เกิดคลื่นขุ่นกระเพื่อมอย่างรุนแรง
กลิ่นอายความตายที่หนักหน่วงและกลิ่นคาวเลือดที่เน่าเหม็นก็แผ่ซ่านออกมาตามมา ช่างน่าคลื่นไส้เป็นอย่างยิ่ง
ลู่เยี่ยรีบถอยห่างออกไปทันที
แล้วเขาก็เห็นน้ำในสระกำลังปั่นป่วนและลดระดับลง ราวกับไหลลงสู่แม่น้ำใต้ดิน
ไม่นานน้ำก็แห้งเหือดไปหมดสิ้น
และภาพอันน่าขนลุกประหลาดพิกลก็ปรากฏขึ้นในสายตาของลู่เยี่ย
ที่ก้นสระน้ำที่แห้งเหือดนั้น เต็มไปด้วยกระดูกสีขาวที่ทับถมอยู่อย่างหนาแน่น ไม่อาจรู้ว่าหนาเพียงใด
ชายชราผอมแห้งในชุดนักพรตขาดวิ่นยืนอยู่บนกองกระดูกขาวอันเกลื่อนกลาด ร่างของเขาถูกแทงทะลุด้วยดาบเหล็กที่เต็มไปด้วยสนิม
ผู้ที่กำลังถือดาบเหล็กนั้นคือร่างไร้ศีรษะที่เน่าเปื่อย ยืนอยู่ตรงหน้าชายชราผอมแห้งผู้นั้น
