มืออีกข้างของศพไร้ศีรษะที่เน่าเปื่อยนี้ยังคงกำลำคอของชายชราผอมแห้งไว้แน่น
เมื่อมองไปแวบแรก ทั้งสองดูราวกับกำลังต่อสู้เอาชีวิต
ร่างไร้ศีรษะไม่ขยับเขยื้อน ส่วนร่างที่ผอมแห้งนั้นถูกแทงทะลุและถูกจับที่คอ ก็ไม่สามารถดิ้นรนหลุดพ้นได้เช่นกัน
ดังนั้นทั้งสองฝ่ายยังคงอยู่ในท่าเดิมไม่เคลื่อนไหวเช่นนี้ไว้
แม้ว่าลู่เยี่ยจะเคยพบเห็นเรื่องประหลาดพิสดารมาแล้วมากมายในสนามรบนอกอาณาเขต แต่เมื่อเห็นภาพนี้ เขาก็ยังตกใจ
“เมื่อครู่เป็นท่านหรือที่พูด?”
ลู่เยี่ยถาม
“ใช้แล้ว!”
ชายชราร่างผอมแห้งไม่ขยับเขยื้อนร่างกาย แต่เสียงของเขาดังออกมาจากริมฝีปาก
ลู่เยี่ยกล่าวว่า “หากข้าไม่ได้มองผิด ร่างศพไร้ศีรษะนั่นดูเหมือนจะเป็นเทพมารจากนอกอาณาเขตหรือไม่?”
แม้ว่าร่างศพไร้ศีรษะนั้นจะเน่าเปื่อยไปแล้ว แต่ลู่เยี่ยกลับรู้สึกคุ้นตาอย่างยิ่ง มันดูคล้ายคลึงกับ ‘ปีศาจกู่พิษเผาใจ’ ในบรรดาเทพมารจากนอกอาณาเขตอย่างมาก!
และต้องรู้ไว้ว่า เมื่อก่อนนั้นเซี่ยหลิงชิวเคยถูกปีศาจกู่พิษเผาใจโจมตีจนบาดเจ็บในเขตหวงห้ามลึกลับที่หกจนถึงขั้นถูก ‘คำสาปปีศาจกู่’ รุกล้ำเข้าสู่เส้นชีพจรหัวใจ
“สหายตัวน้อยก็รู้จักปีศาจกู่พิษเผาใจด้วยหรือ?”
