นที่เข้าใจได้” เซี่ยเป่าซูกล่าวเสียงเบา
ทุกคนต่างรู้ดีว่า หากวันนี้ลูเยี่ยตกอยู่ในมือของราชวงศ์เซี่ยง พลังบำเพ็ญของเขาก็คงไม่พ้นถูกทำลายเช่นกัน!
“แต่การทำเช่นนี้ เขาคงได้สร้างความบาดหมางกับราชวงศ์เซี่ยงอย่างสมบูรณ์แล้ว” มู่ไฉ่หนีพึมพำ
แม้ว่าตามข้อตกลงของกลุ่มอำนาจต่างๆ การทำลายพลังบำเพ็ญไม่ถือว่าเป็นการละเมิดกฎ แต่หากไม่ใช่เรื่องแค้นที่ฝังลึกจริงๆ เท่านั้น คนส่วนใหญ่ก็ไม่ทำเช่นนี้กัน
“ศิษย์น้องลู เจ้าไม่ควรปฏิบัติแบบลำเอียง ในเมื่อทำไปแล้ว ก็จงจัดการทำลายพลังบำเพ็ญศิษย์ของสำนักเต๋าหลิงซูพวกนั้นให้หมดสิ้นด้วยเถิด!” เหมิงฮ่าวเสนอ
ศิษย์คนอื่นๆ ของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ก็ไม่มีความเห็นคัดค้านแต่อย่างใด ในเมื่อสำนักเต๋าหลิงซูประกาศจับลูเยี่ย ก็ย่อมเป็นศัตรูของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์แล้ว!
“ไม่จำเป็น” ลูเยี่ยกล่าว
“ว่าสำนักเต๋าหลิงซูประกาศจับเพียงข้าคนเดียว ไม่ได้เกี่ยวข้องกับตระกูลลู ข้าก็จะไม่ทำอะไรที่เกินเลย แม้ตนเองจะต้องเสียเปรียบบ้างก็มิใช่เรื่องใหญ่อะไร”
กล่าวโดยสรุป ในใจของลูเยี่ยความปลอดภัยของตระกูลลูนั้นมาเป็นอันดับหนึ่ง
ตระกูลลูในปัจจุบันมีเฒ่าจ้าวและเหล่าเก้าคอยคุ้มอยู่ แต่สำนักเต๋าหลิงซูก็เป็นหนึ่งในเจ็ดสำนักใหญ่แห่งต้าเฉียน หากยังไม่มีการเตรียมพร้อมที่จะโค่นล้มอีกฝ่ายอย่างสมบูรณ์ ลูเยี่ยก็จะไม่พลิกโต๊ะอย่างง่ายดาย
“ถ้าอย่างนั้นให้ข้าจัดการเอง!”
ทันใดนั้น อวี้อีเดินมาที่ด้านหน้าข