องเนี่ยเหวินชวนที่กำลังสลบอยู่ แล้วทำลายพลังบำเพ็ญของเขา
“เรื่องนี้ข้าเป็นคนทำ หากพวกเขาจะเกลียดก็เกลียดข้าเถอะ” อวี้อีกล่าวอย่างสงบนิ่ง
เขาเป็นคนมีนิสัยเก็บตัวไม่พูดไม่จา แต่การกระทำในขณะนี้กลับทำให้ลูเยี่ยรู้สึกประหลาดใจและสะเทือนใจอย่างมาก
สายตาของผู้คนที่อยู่ห่างออกไปที่มองมายังศิษย์สำนักกระบี่เก้าสวรรค์ล้วนเปลี่ยนไป
พวกผู้ฝึกดาบเหล่านี้ล้วนเสียสติกันไปหมดแล้วหรือ? นั่นเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักเต๋าหลิงซู การที่เขาถูกทำให้พิการไปเช่นนี้ จะต้องนำไปสู่ความแค้นที่ไม่มีวันจบสิ้นอย่างแน่นอน!
เหมิงฮ่าว ชิวเชิง และศิษย์คนอื่นๆ ของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ ก็พากันออกมาข้างหน้า พวกเขาทำลายพลังบำเพ็ญของศิษย์สำนักเต๋าหลิงซูด้วย!
“ในเมื่อความแค้นได้เกิดขึ้นแล้ว ก็ทำเรื่องใหญ่ไปเลย!”
“ใช่ พวกเขาเป็นคนเริ่มหาเรื่องพวกเราก่อน พวกเราแค่ป้องกันตัวเท่านั้น”
“ให้ตายเถอะ ตอนอยู่นอกข้าก็ไม่ชอบหน้าพวกสำนักเต๋าหลิงซูอยู่แล้ว”
เหล่าศิษย์ของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ต่างพูดคุยหัวเราะกันโดยไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้แต่อย่างใด แต่ภาพตรงหน้ากลับทำให้ลูเยี่ยรู้สึกปั่นป่วนในใจ
ครู่หนึ่งเขาประสานมือกล่าวว่า “เมื่อกลับถึงสำนัก ข้าจะเลี้ยงสุราพวกศิษย์พี่และศิษย์น้องทุกท่าน”
“ดี!” “ครั้งนี้ศิษย์น้องลูต้องดื่มให้หนักแน่นอน!” ทุกคนตอบรับเสียงดังพร้อมเพรียงกัน
ลูเยี่ยยิ้มออกมา ในยามที่ยากลำบากเท่านั้นจึง
