ให้ผู้คนรู้สึกขนลุกที่สุดคือ ในขณะที่ลูเยี่ยกำราบคู่ต่อสู้ เขาก็ได้ทำลายพลังบำเพ็ญของอีกฝ่ายโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ไม่แม้แต่จะกะพริบตาเลยเด็ดขาด รวดเร็วและน่าตกตะลึงอย่างยิ่ง ท้ายที่สุดผู้ที่อยู่ในที่แห่งนี้ล้วนเป็นขอบเขตแท่นทองคำ เมื่อเผชิญกับภาพเช่นนี้ ใครเล่าจะไม่ตื่นตระหนก?
“คนผู้นี้… แข็งแกร่งถึงขนาดนี้เชียวหรือ?” ดวงตาของฮวาเทียนเฟิ่งเปล่งประกายแปลกประหลาด
“ข้าว่าแล้ว ลูเยี่ยคนผู้นี้กล้าหาญถึงเพียงนี้ ย่อมต้องมีไม้ตายอย่างแน่นอน!” ดวงตาของมั่วไฉ่หนีเป็นประกายวูบวาบ
“ในโลกนี้ยังมีขอบเขตตำหนักวิญญาณที่ท้าทายสวรรค์ขนาดนี้ด้วยหรือ?” เซี่ยเปาสูรู้สึกตกใจมาก อันที่จริงบรรดาผู้ชมการต่อสู้ต่างพากันตกตะลึง และความคิดของพวกเขาก็เปลี่ยนไป ใบหน้าของผู้แข็งแกร่งของฝั่งราชวงศ์เซี่ยงต่างมืดครึ้มอย่างยิ่ง
ชายร่างผอมสูงของสำนักเต๋าหลิงซูที่ตั้งใจจะลงมือเป็นคนแรกก็รู้สึกโล่งใจอย่างมาก หากเมื่อครู่คนที่ออกไปเป็นเขา เขาก็คงตกเป็นเหยื่อของพิษร้ายไปแล้ว!
“ใครจะลองต่อ?”
ในบริเวณนั้นลูเยี่ยพลันเอ่ยปากขึ้น ขณะที่สุ้มเสียงของเขายังกึกก้องกังวานอยู่ ร่างของเขาก็พลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ริมฝีปากก็มีเลือดไหลออกมา แต่เขารีบใช้นิ้วมือเช็ดออกอย่างไม่ให้ใครสังเกตเห็น
แม้จะเป็นเช่นนั้นแต่ก็ยังคงมีผู้ที่สายตาไวเป็นพิเศษสังเกตเห็น พวกเขาตะโกนด้วยความตื่นเต้น “คนผู้นั้นบาดเจ็บเหมือนกัน! เขาเพิ่งใช้เคล็ดวิชาลับไป
