ะถูกพลังย้อนกลับจนหมดสิ้นเอาได้!”
ราวกับเป็นการยืนยันคำพูดของเหมิงฮาว ลูเยี่ยโซซัดโซเซและกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ใบหน้าของเขาซีดลงอย่างรวดเร็ว แต่เขาก็ยิ้มเล็กน้อยและกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “ไม่เป็นไร ข้ายังทนได้อยู่”
กล่าวพลางเขาก็กวาดตามองไปทั่วบริเวณ “ใครกล้ามาอีก?”
กล่าวไปพลาง เลือดสดก็ไหลออกจากริมฝีปาก ย้อมอาภรณ์ให้แดงฉาน ภาพที่พยายามแสร้งทำว่าสงบเยือกเย็นแต่แท้จริงแล้วเกือบจะทนไม่ไหวแล้ว เนี่ยเหวินชวน ไมสู้มาลงมือพร้อมกันเลย?
“เนี่ยเหวินชวน ไมสู้มาลงมือพร้อมกันเลย?” เสียงแข็งกระด้างของเซี่ยงเจียนซงดังขึ้น “ไม่ว่าเขาจะกำลังแสร้งทำหรือไม่ได้แสร้งก็ตาม หากพวกเรารวมมือกันย่อมสามารถจัดการเขาได้แน่นอน!”
เนี่ยเหวินชวนพยักหน้า มาถึงขั้นนี้แล้วย่อมไม่สามารถลังเลได้อีกต่อไป ต้องฉวยโอกาสนี้จัดการลูเยี่ยให้ได้
“พวกเจ้าช่างรังแกกันเกินไปแล้ว! ศิษย์น้องลู หนีไปเร็ว อย่าใช้เคล็ดวิชาลับนั้นอีก ไม่อย่างนั้นเจ้าอาจจะตายได้!” เหมิงฮาวแสดงความกังวลใจเต็มหน้า ร้องตะโกนอย่างสิ้นหวัง
“ไม่ไป! วันนี้ถึงข้าต้องตายในสนามรบ ก็ไม่อาจทำให้ชื่อเสียงของพวกเราสำนักกระบี่เกาสวรรค์ต้องมัวหมอง!” ลูเยี่ยเช็ดเลือดที่มุมปากออก สายตาเด็ดเดี่ยวไม่หวั่นเกรงต่อความตาย ในชั่วขณะนี้เขาโจมตีเข้าใส่อย่างเต็มกำลัง
ในเวลาเดียวกัน เหล่าผู้แข็งแกร่งจากฝ่ายศัตรูทั้งหมดก็พุ่งเข้าใส่ลูเยี่ยเพียงคนเดียว
ผู้คนมากมายที่ยืนชมการต่อสู้อย
