าก
และหลี่ชางไห่ก็บอกว่าตนเองไม่รู้จักมรรคาจารย์ กระทั่งยังมีความแค้นต่อมรรคาจารย์ด้วยซ้ำ
หลิ่วเสินโจวรู้ชัดเพียงข้อเดียวคือ ตราบใดที่เขาจับหลี่ชางไห่ไว้ให้มั่น ก็จะต้องมีโอกาสได้พบกับมรรคาจารย์อีก!
หลิ่วเสินโจวก็ไม่แน่ใจว่าตนเองเก็บหลี่ชางไห่ไว้ทำสิ่งใด เพื่อจัดการกับมรรคาจารย์รึ?
ความจริงแล้วเขาก็ไม่ได้เกลียดชังมรรคาจารย์มากเท่าใด แต่ที่มีมากกว่าคือความรู้สึกไม่ยินยอมและใคร่รู้
ใจเขาถึงกับเฝ้าคอยที่จะได้พบกับมรรคาจารย์อีกครั้ง
เขาเป็นผู้ใดกันแน่ จึงสามารถดูแคลนโลกเทพยุทธ์ได้ และโลกเทพยุทธก็ทำอันใดกับเขาไม่ได้ด้วย
ยังมีเรื่องความสามารถที่ยากจะจินตนาการได้พวกนั้นอีก
เมื่อคิดถึงตรงนี้แววตาของหลิ่วเสินโจวก็อ่อนโยนลง เขาเดาว่าหลี่ชางไห่จะต้องมีความเกี่ยวพันกับมรรคาจารย์
ในเมื่อเป็นดังนี้ก็จะต้องปฏิบัติต่อหลี่ชางไห่อย่างดี
มรรคาจารย์มีแสงเรืองรองนับหมื่นจั้ง ไม่เคยเปิดเผยใบหน้าที่แท้จริง มรรคาจารย์อาจเป็นใครสักคนที่หลี่ชางไห่รู้จักก็เป็นได้ เพียงแต่หลี่ชางไห่ไม่รู้เท่านั้น
ในขณะที่หลิ่วเสินโจวกำลังคิดอยู่นั้น ภายในใจของหลี่ชางไห่ก็สั่นไหวอยู่เช่นกัน
เมื่อเทียบกับความใคร่รู้ของหลิ่วเสินโจวแล้ว ภายในใจเขามีความหวาดกลัวและคว้างคว้างมากยิ่งกว่า
ในสายตาของเขามรรคาจารย์คือฆาตกรที่สังหารคนที่เขาหมายปอง และยังสังหารสหายสนิทของเขาด้วย
แม้แต่โลกเทพยุทธ์ก็ไม่สามารถทำอะไรมรรคาจารย์ได้ แต่คนเช่นนี้
