มาด้วยหรือนี่!”
ผู้คนต่างประหลาดใจ พากันมองไปยังชายหนุ่มผมสีเทาคนหนึ่ง
ฮวาเทียนเฟิ่ง ศิษย์หลักของสำนักดาบพันราตรี มีพลังบำเพ็ญขอบเขตแกนทองคำขั้นปลาย สังหารปีศาจมาสิบเก้าปี จำนวนปีศาจที่ตายในมือของเขานั้นมีจำนวนนับไม่ถ้วน
ผลงานอันน่าตะลึงที่สุดก็คือ ฮวาเทียนเฟิ่งเคยสังหารปีศาจที่เทียบเท่าขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์มาแล้วไม่ต่ำกว่าหนึ่งตน!
ในบรรดาเจ็ดสำนักใหญ่แห่งต้าเฉียน ชื่อเสียงของฮวาเทียนเฟิ่งนั้นอยู่ในระดับสูงสุดอย่างไม่ต้องสงสัย
‘ปราณดาบของคนผู้นี้เต็มเปี่ยมไปด้วยความดุดันแข็งแกร่งยิ่งนัก กลิ่นอายสังหารบนร่างก็หลอมรวมเข้ากับปราณดาบแล้ว คนผู้นี้ไม่ธรรมดา’
ลูเยี่ยรู้สึกประหลาดใจมาก ฮวาเทียนเฟิ่งยืนอยู่ตรงนั้นเหมือนกับดาบที่ซ่อนอยู่ในฝัก สงบนิ่งและเก็บซ่อนพลัง คนทั่วไปไม่มีทางมองออกได้เลย
ทว่าในสายตาของลูเยี่ย กลิ่นอายความเหี้ยมโหดบนร่างชายผู้นี้สามารถใช้คำว่า ‘เดือดพล่านรุนแรง’ มาบรรยายได้
นี่เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่าวิถีดาบของฮวาเทียนเฟิ่ง ได้ผ่านการฝึกฝนจากภูเขาศพทะเลเลือด บริสุทธิ์และเกรี้ยวกราดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
‘แม้เขาจะแตกต่างจากศิษย์พี่เยว่ แต่มหาวิถีที่ต่างฝ่ายต่างแสวงหานั้น ล้วนสมควรเรียกว่าเป็นขั้นสูงสุดและบริสุทธิ์ หากถูกท่านบรรพจารย์เหล่านั้นเห็นเขา คงจะต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษ’
ลูเยี่ยคิดในใจ ในโลกมนุษย์แห่งนี้ก็มิใช่ว่าจะมีแต่คนไร้พรสวรรค์ ย่อมมีคนจำนวนหนึ่งที่เป็
