รกวาดล้างการสังหารปีศาจอย่างนั้นหรือ? เจ้าให้เกียรติเขามากเกินไปแล้วกระมัง?!”
จากฝั่งสำนักเต๋าหลิงซู พานอวิ๋นจงแค่นเสียงเย็นชา
“พวกเจ้าคิดจริงๆ หรือว่าพวกเราไม่รู้ว่าลูซิงอีเป็นคนเช่นไร?”
ฮวาเทียนเฟิ่งกล่าว “ข้าบอกแล้วว่านี่เป็นเพียงความคิดในใจข้า เกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วยเล่า?”
พานอวิ๋นจงพูดไม่ออก เรื่องนี้ไม่อาจโต้แย้งได้
‘เฒ่าผู้นี้ไม่เพียงแต่ต้องการสังหารข้า แต่ยังเกลียดตระกูลลูของข้าจนเข้ากระดูกดำด้วย’
ดวงตาของลูเยี่ยวูบวาบ ‘ครั้งนี้ข้าต้องหาโอกาส ต้องทำให้เขาติดอยู่ในเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ให้ได้!’
ความเกลียดชังของตระกูลพานที่มีต่อตระกูลลูนั้นเรียบง่ายมาก ทั้งหมดเริ่มต้นเพราะพานอิงชิว และพานอิงชิวก็คือเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์ของสำนักเต๋าหลิงซู
และการที่ลูเยี่ยไม่ยอมคืนพานอิงชิวให้กับสำนักเต๋าหลิงซู ก็เป็นเหตุให้เขาถูกประกาศจับ!
ดังนั้นหากมีโอกาส ลูเยี่ยย่อมไม่รังเกียจที่จะสังหารพานอวิ๋นจง
ผู้คนจาก ราชวงศ์เซี่ยง และ แปดตระกูลผู้พิทักษ์แผ่นดิน เป็นกลุ่มสุดท้ายที่มาถึง
พวกเขามารวมตัวกันอย่างยิ่งใหญ่ มีผู้คนเกือบหนึ่งร้อยคน ผู้นำคือผู้อาวุโสของราชวงศ์เซี่ยงนามว่า เชียงป่อฉวี
ทันทีที่เขามาถึง เขาก็ชี้นิ้วไปที่ลูเยี่ยโดยตรง พลางตะโกนเสียงดัง
“ทุกคนจงดูให้ชัดเจน คนนี้แหละคือลูเยี่ย! เมื่อเข้าไปในหุบเขาสมุนไพรวิญญาณ พวกเจ้าจงต้อนรับเขาให้ดี!”
เสียงดังก้องไปทั่วบริเวณ การข่มขู่เช่นนั้นไม่ปิดบัง
