ั้น ไม่อาจเอาชีวิตกันได้!
หากกองกำลังใดฝ่าฝืนกฎนี้ จะถูกมองว่าเป็นศัตรูร่วมกันของกองกำลังอื่นๆ
พานอวิ๋นจงเพียงแค่หัวเราะเยาะเบาๆ ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติมอีก
เมื่อได้เห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ในที่สุดลูเยี่ยก็รู้สึกถึงแนวทางของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์
ผู้อาวุโสห้าเห็นได้ชัดว่าเป็นคนของผู้อาวุโสใหญ่ แต่เมื่อออกมาข้างนอก ยังคงให้ความสำคัญกับสำนักเป็นอันดับแรก และเลือกที่จะรวมใจเป็นหนึ่งเดียวต่อต้านศัตรูภายนอก!
“ไม่มีใครกล้าตามจับศิษย์น้องลูของข้ารึ?”
ลิ่วชิวอวี่แสดงความเหยียดหยาม “ไม่มีใครมีความกล้าเลยแม้แต่คนเดียวหรือ!”
ทางฝั่งสำนักเต๋าหลิงซูโกรธมาก ต่างพากันด่าว่าลิ่วชิวอวี่ว่าหยิ่งผยองเกินไป
หลายคนถึงขั้นก้าวออกมาข้างหน้าหมายจะสั่งสอนลิ่วชิวอวี่ แต่ทุกคนก็ถูกห้ามเอาไว้
“หากสุนัขกัดเจ้า เจ้าจะกลับไปกัดมันตอบหรือ?”
พานอวิ๋นจงกล่าวเสียงเย็นชา “เพียงคิดว่าเป็นเสียงสุนัขเห่าก็พอแล้วไม่ใช่หรือ?”
ทุกคนหัวเราะครืน
ลิ่วชิวอวี่รู้สึกไม่พอใจอย่างมาก เขาหันไปเอ่ยกับลูเยี่ยว่า
“ศิษย์น้องลู เจ้าวางใจเถิด รอให้มีโอกาสเมื่อใด ข้าจะช่วยเจ้าจัดการเจ้าพวกนั้นเอง!”
เยว่เหนิงจือที่ไม่ได้เอ่ยปากมาตลอด อยู่ๆ ก็เอ่ยขึ้น “หาโอกาสอะไร ลงมือตอนนี้เลย!”
พลังปราณทั่วร่างของนางพลุ่งพล่าน ชุดผ้าป่านทั้งชุดของนางพองขึ้น
เจตจำนงดาบที่เกรี้ยวกราดก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเหมือนพายุ
ในช่วงเวลาถัดมา นางก้าวออกไปหนึ่งก้าวแล้วฟ