“ลูเยี่ย เรื่องที่ข้าปิดล้อมหน้าประตูสำนักกระบี่เก้าสวรรค์นั้น ไม่เคยรั่วไหลออกไปแม้แต่น้อย แม้แต่สำนักของข้าก็ไม่รู้เรื่องนี้”
ผูเหิงเยว่ส่งเสียงกระแสจิตทันที
“เจ้าก็อย่าได้พูดถึงเรื่องที่ข้าพ่ายแพ้ให้แก่เจ้า! มิเช่นนั้น… ข้าจะไม่จบเรื่องนี้กับเจ้าง่ายๆ!”
ลูเยี่ยมองด้วยสายตาแปลกประหลาด ในที่สุดก็เข้าใจว่าเหตุใดเรื่องที่สร้างความอัปยศให้กับสำนักกระบี่เก้าสวรรค์จึงไม่ได้แพร่กระจายออกไป
สาเหตุหลักคือเป็นเพราะผูเหิงเยว่ผู้นี้ช่างรักศักดิ์ศรีเสียจริง!
“วางใจเถอะ ข้าไม่ใช่คนประเภทนั้นหรอก” ลูเยี่ยรับรองอย่างหนักแน่น
ผูเหิงเยว่แอบถอนหายใจโล่งอก
“นั่นคือลูเยี่ย ผู้ที่ถูกสำนักเต๋าหลิงซูออกประกาศจับตัวใช่หรือไม่?”
“ได้ยินว่าเขายังเป็นคู่หมั้นของฉินชิงหลี อิจฉาจะตายอยู่แล้ว”
“ให้ตายสิ ใครบ้างจะไม่อิจฉา? ข้าอิจฉาจนเกือบจะบ้าแล้ว! เมื่อมีโอกาส ข้าต้องลองวัดฝีมือกับเขาดูบ้างแล้ว!”
ที่ทางฝั่งสำนักวิญญาณราชันย์ดารา ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์ลูเยี่ย
มีคนอดไม่ไหวถามผูเหิงเยว่ “ศิษย์น้องผู สีหน้าเจ้าไม่ค่อยดีนะ หรือว่าเจ้ารู้จักลูเยี่ยมาก่อนหรือ?”
ผูเหิงเยว่กลั้นความอัปยศในใจไวอย่างสุดกำลัง แล้วกล่าวอย่างสงบว่า
“ฟังข้าเตือนสักคำ ถึงแม้พวกเจ้าจะคิดว่าเขาไม่คู่ควรกับเทพธิดาชิงหลี แต่ก็ห้ามดูแคลนเขาเด็ดขาด!”
พวกเขาต่างมองหน้ากันไปมา รู้สึกว่าผูเหิงเยว่มีบางอย่างไม่ถูกต้องแต่ก็บอกไม่ถูก
“ศิษย์น้องผู เมื่อเ