่งกำลังมาถึง
นี่คือขบวนของ สำนักวิญญาณราชันย์ดารา
เมื่อพวกเขามาถึง ก็ดึงดูดความสนใจของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์และสำนักเต๋าหลิงซูทันที
ลูเยี่ยสังเกตเห็นว่า ผูเหิงเยว่ที่เคยมาปิดล้อมหน้าประตูสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ ก็อยู่ในกลุ่มคนเช่นกัน!
“ลูเยี่ย เป็นเจ้าหรือ!?”
ผูเหิงเยว่โพล่งออกมาทันที สีหน้าแปรเปลี่ยนไปมา ช่างน่ามองยิ่งนัก
เขาเคยปิดล้อมหน้าประตูสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ถึงเก้าวัน
ทำให้คู่ต่อสู้ในขอบเขตตำหนักวิญญาณไม่มีผู้ใดกล้าออกมาต่อสู้
แต่สุดท้ายเขากลับถูกลูเยี่ยปราบปรามด้วยมือเดียว ความพ่ายแพ้อย่างยับเยินเช่นนี้เขาจะลืมได้อย่างไร?
ในเวลาเดียวกัน เมื่อได้เห็นผูเหิงเยว่ บรรดาคนจากสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ต่างมีสีหน้าไม่สบายใจอยู่บ้าง
การถูกคนปิดล้อมอยู่หน้าประตูสำนักถึงเก้าวัน นับเป็นความอับอายขายหน้าอย่างใหญ่หลวง!
แต่สิ่งที่ทำให้สำนักกระบี่เก้าสวรรค์งุนงงคือ แม้จะผ่านไปกว่าหนึ่งเดือนแล้ว
เรื่องน่าอับอายนี้ก็ยังไม่ได้แพร่ออกไปข้างนอก แม้แต่ทางฝั่งสำนักวิญญาณราชันย์ดาราก็ไม่ได้ฉวยโอกาสเยาะเย้ยหรือเหยียบย่ำสำนักกระบี่เก้าสวรรค์แต่อย่างใด
แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเรื่องที่ไม่น่าภูมิใจ
ดังนั้นเมื่อได้เห็นผูเหิงเยว่ ทุกคนต่างเกรงว่าผูเหิงเยว่จะไม่รู้กาลเทศะ แล้วจงใจเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา
หากเป็นเช่นนั้น จะถูกสำนักเต๋าหลิงซูหัวเราะเยาะเอาได้ นี่คือสาเหตุที่ทำให้คนจากสำนักกระบี่เก้าสวรรค์รู้สึกอึดอัดใจ
