ส่งเสียงอะไร
ในช่วงเย็นของวันนั้น เรือสมบัติได้ลอยมาถึงด้านนอกของเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่
“ในสถานที่แห่งนี้ไม่สามารถบินได้ ทุกคนจงตามข้ามาให้ดี”
“จงจำไว้ให้มั่น หากไม่มีคำสั่งจากข้า ห้ามลงมือทำอะไรโดยพลการเด็ดขาด!”
ผู้อาวุโสห้าฉือเซียว นำทางอยู่ด้านหน้า ลูเยี่ยพร้อมเหล่าศิษย์ทั้งหมดเดินตามอยู่ด้านหลัง
เยว่เหนิงจือกับลิ่วชิวอวี่ เดินตามอยู่ด้านหลังสุด
“สถานที่นี้ไม่มีอะไรแตกต่างจากเขตหวงห้ามลึกลับที่หกเลย…”
ลูเยี่ยสังเกตเห็นว่า เขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ก็ถูกปกคลุมด้วยเงามืดที่แปลกประหลาดชนิดหนึ่งเช่นกัน
ท้องฟ้าและแผ่นดินที่กว้างใหญ่และรกร้าง การเดินเข้าไปก็เหมือนกับการเดินเข้าสู่โลกในยุคดึกดำบรรพ์ คล้ายคลึงกับเขตหวงห้ามลึกลับที่หกเหลือเกิน!
ในห้วงความคิดของลูเยี่ย เขาอดนึกถึงผู้พิทักษ์สุสานแห่งเทือกเขาเฉียนเฟิงและอีกาหัวขาว
อดไม่ได้ที่จะนึกถึงพวกวิญญาณราตรีพิศวงที่อาศัยอยู่ในเขตหวงห้ามลึกลับที่หก!
เทพวานรทมิฬสูงหมื่นจั้ง พยัคฆ์ขาวแบกดาบ เลือดปักษาดุร้ายที่มีปีกสีทองเปล่งประกาย…
อีกทั้งยังนึกถึงชายในอาภรณ์สีเขียว และบรรดาบุคคลลึกลับที่มาจากห้วงมิติกาลเวลา
“เพียงแต่ไม่รู้ว่าในห้วงลึกของเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่นี้ จะมีอันตรายร้ายแรงคล้ายกันอยู่หรือไม่…”
ลูเยี่ยรำพึงเสียงต่ำ ตอนที่ชายในอาภรณ์สีเขียวจากไป เขาก็ได้เอ่ยเตือนเป็นพิเศษ
ว่าเขตหวงห้ามลึกลับที่หกมีภัยพิบัติแปลกประหลาดมากมาย บอกให้เขาอ
