ล็กน้อย ไม่เด็ดขาดพอ ไม่โหดเหี้ยมพอ จะเป็นใหญ่ได้อย่างไร?
ไม่แปลกใจเลยที่ต่อสู้กับเวินซิวเจวียมานานหลายร้อยปี แต่ก็ยังถูกกดขี่อยู่เสมอ!
จากนั้น บรรพชนหลินชวนก็นั่งลงในถ้ำที่พำนัก หยิบไหสุรามาดื่มคนเดียว
“พิชิตมาร… พิชิตมาร… น่าเสียดายโอกาสในคืนนี้เหลือเกิน!”
“เซี่ยงชิงโจวช่างโง่เขลาเกินไป ใช้การไม่ได้!”
บรรพชนหลินชวนถอนหายใจเบาๆ ในส่วนลึกของดวงตาขุ่นมัวของเขา มีประกายโลหิตอันแปลกประหลาดและน่าสะพรึงกลัววาบผ่านไปชั่วขณะ
“ทั้งเจ้าสำนักและเจ้าหนุ่มนั่น ต่างเริ่มสงสัยข้าแล้ว คงทำได้เพียงรอให้การเดินทางไปยังเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่เริ่มต้นขึ้นเท่านั้น”
บรรพชนหลินชวนดื่มสุราหมดไหแล้วตัดสินใจ
เรือนเมฆาเขียว ภายในห้อง
“เจ้าแน่ใจหรือว่า ผู้ที่แอบจับตาดูอยู่ในความมืด คือท่านบรรพชนหลินชวน?”
เวินซิวเจวียนั่งอยู่บนม้านั่งหิน ด้านข้างสะโพกอวบอิ่มของนางกดทับบนขอบม้านั่งหิน จนเกิดเป็นเส้นโค้งอันอุดมสมบูรณ์
“แน่ใจ!” ลูเยี่ยส่งเสียงกระแสจิต
“ในคืนนี้ตอนที่พวกท่านทุกคนอยู่ ชายชราผู้นั้นก็ปรากฏตัวอยู่ในความมืดแล้ว!”
เวินซิวเจวียถามด้วยความสงสัย “เขาสามารถปิดบังพวกเราได้ แต่ทำไมกลับปิดบังเจ้าไม่ได้?”
ลูเยี่ยยิ้มตอบ “เป็นความลับ”
เวินซิวเจวียไม่ถามอีก เพียงแต่กล่าวว่า
“ในเมื่อเจ้ารู้ว่าเขาแอบอยู่ในที่ลับ ทำไมเมื่อครู่ตอนสนทนา เจ้าถึงตั้งใจให้เขาได้ยิน”
ลูเยี่ยพยักหน้าพลางตอบ
“ข้าต้องการบอกเขาว่า พวกเราทุกค
