นได้เดาแล้วว่าเขาคือผู้บงการเบื้องหลัง! ดูว่าเขาจะทำเรื่องโง่ๆ ออกมาหรือไม่”
เวินซิวเจวียมองลูเยี่ยอย่างลึกซึ้ง
“เจ้าไม่กลัวหรือว่า จะยั่วโทสะเขาจนทำให้เขาไม่คิดอะไรทั้งนั้น แล้วลงมือสังหารเจ้าด้วยตนเอง?”
ลูเยี่ยกล่าวอย่างใจเย็น
“กล่องดาบเจ็ดชุนยังอยู่ในมือข้า ตราบใดที่แผนการของบรรพชนหลินชวนยังไม่สำเร็จ เขาจะไม่ลงมือสังหารข้าด้วยตัวเอง”
เวินซิวเจวียเงียบไป หลังจากผ่านไปพักใหญ่ นางก็ถามคำถามสุดท้าย
“แน่ใจหรือว่าจะไปยังเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่?”
ลูเยี่ยพยักหน้า เวินซิวเจวียจึงไม่พูดอะไรอีกคำ
วันนั้น เวินซิวเจวียทำลายธรรมเนียมปฏิบัติด้วยการพักค้างคืนที่เรือนเมฆาเขียว
ลูเยี่ยบาดเจ็บสาหัสเกินไป นางเป็นห่วงจนวางใจไม่ได้ จึงปกป้องคุ้มครองลูเยี่ยด้วยตัวเองโดยตรง
ข่าวเรื่องที่ลูเยี่ยถูกลอบสังหาร ภายใต้คำสั่งของเจ้าสำนักและผู้อาวุโสใหญ่ได้ถูกปิดกั้นไว้
นอกจากเหล่าผู้อาวุโสระดับสูงเหล่านั้นแล้ว ศิษย์ในสำนักล้วนไม่ทราบเรื่องนี้เลย
สิ่งที่เกินความคาดหมายของลูเยี่ยคือ ในช่วงเวลาต่อมาทุกอย่างสงบราบรื่น ไม่มีเหตุการณ์ใดๆ เกิดขึ้นอีกเลย
สำนักกำลังเตรียมการอย่างเร่งรีบสำหรับการเดินทางไปยังเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่
คราวนี้จะมีการคัดเลือกศิษย์หลักและศิษย์สำนักในกลุ่มหนึ่งให้ไปร่วมค้นหาโอกาสทองด้วยกัน
ลูเยี่ยแน่นอนว่าไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมการคัดเลือกแล้ว
ณ เรือนเมฆาเขียว ลูเยี่ยกำลังนั่งสมาธิฝึกฝน
ค่ายกลรวบร
