ึ้นแสงดาบดุจสายฟ้าส่องสว่างไปทั่วทั้งเรือนเมฆาเขียว
ในเวลานี้ลูเยี่ยล้มลงนั่งอยู่กับพื้นบาดเจ็บสาหัสทั่วร่างจนไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้แล้ว
แต่ในฝ่ามือขวาของลูเยี่ยกลับมีเสียงดาบดุร้ายแสบหูดังกึกก้องขึ้นราวกับเสียงคำรามกระหายเลือดของเทพมารในยุคโบราณอันป่าเถื่อนแสงดาบสีเลือดที่แปลกประหลาดและน่าขนลุกสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเซี่ยงชิงโจวทันทีแสงดาบนั้นย้อมห้วงอากาศให้กลายเป็นสีแดงทั่วทั้งเรือนเมฆาเขียวถูกปกคลุมด้วยภาพแห่งภูเขาศพและทะเลเลือดใจของเซี่ยงชิงโจวสั่นสะท้านสันหลังชาวาบ
สัญชาตญาณการต่อสู้ที่ถูกขัดเกลามาจากการออกรบและการฆ่าฟันเป็นเวลาหลายปีทำให้เขาตัดสินใจละทิ้งความคิดที่จะสังหารลูเยี่ยและเลือกที่จะหลบหลีกโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยปัง!
แสงดาบสีเลือดประหลาดวาบขึ้น
เซี่ยงชิงโจวที่กำลังหลบหลีกอยู่นั้นพลันชะงักกึกอยู่กับที่ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นอย่างรุนแรงมองไปยังลูเยี่ยที่ทรุดนั่งอยู่บนพื้นอย่างยากลำบาก
เห็นเพียงว่าฝ่ามือขวาของลูเยี่ยถือกล่องดาบขนาดเจ็ดชุนกล่องดาบว่างเปล่าไม่เห็นดาบบินที่อยู่ภายในแต่เซี่ยงชิงโจวเข้าใจเรื่องราวแล้วเพราะที่คอของเขามีรูเลือดที่ถูกแทงทะลุผ่าน!
“พิชิตมาร… พิชิตมาร…”
เขาเปล่งเสียงแหบแห้งขาดๆ หายๆ ออกมาจากริมฝีปากท้ายที่สุดก็ล้มลงกับพื้นโดยที่ยังพูดไม่จบประโยคด้านหลังของเขามีดาบบินสีดำเล่มหนึ่งลอยวนเวียนอยู่ตรงนั้น
บนใบดาบที่เสียหายและเต็มไปด้วยสนิมนั้นแส
