เวิงอวิ๋นชิวกล่าวเสียงทุ่มต่ำว่า
“องค์ชายใหญ่ตั้งใจให้ข้ามาในวันนี้เพื่อแสดงท่าทีต่อตระกูลลูโดยเฉพาะ ว่าถึงแม้ลูเยี่ยจะมีเรื่อง ก็จะไม่ยุติความร่วมมือกับตระกูลลู!”
ลูเชียวรู้สึกประหลาดใจทันที
เวิงอวิ๋นชิวกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
“กล่าวตามตรง ข้าไม่คาดคิดว่าองค์ชายใหญ่จะให้ความสำคัญกับตระกูลลูถึงเพียงนี้
เพราะสุดท้ายแล้วลูเยี่ยถูกสำนักเต๋าหลิงซูออกประกาศจับ ชะตากรรมชีวิตต่อจากนี้ยากจะคาดเดา”
“และเนื่องจากเรื่องนี้ คนมากมายในราชวงศ์เชียงต่างก็กระตือรือร้นอยากจะอาศัยอำนาจของสำนักเต๋าหลิงซูมาจัดการกับตระกูลลูของพวกท่าน!”
“อย่างกุ้ยเฟยพานหลานอวิ๋น และกลุ่มอำนาจที่เคยสนับสนุนองค์ชายสามในอดีต ได้ประกาศอย่างเด็ดขาดว่า ครั้งนี้พวกเขาจะกวาดล้างตระกูลลูให้สิ้นซาก!”
“ทั้งหมดนี่ทำให้องค์ชายใหญ่ต้องแบกรับแรงกดดันอย่างหนัก!”
เวิงอวิ๋นชิวกล่าวว่า
“แต่องค์ชายใหญ่ไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว พระองค์ได้ทุ่มเทกำลังทั้งหมด ระดมทุกความสัมพันธ์และอำนาจที่มีเพื่อขัดขวางไม่ให้คนเหล่านั้นแก้แค้นตระกูลลู!”
ลูเชียวรู้สึกตื้นตันใจอย่างมาก จิตใจปั่นป่วนเต็มไปด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง
เวิงอวิ๋นชิวกล่าวว่า
“สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น รอให้มีโอกาสในภายหลัง พวกท่านตระกูลลูค่อยไปทำความเข้าใจด้วยตัวเอง แล้วท่านก็จะเข้าใจว่าองค์ชายใหญ่ต้องจ่ายไปมากเพียงใด”
ลูเชียวประสานมือคำนับ “ขอบคุณท่านอาวุโสที่บอกเรื่องทั้งหมดนี้แก่ข้า บุญคุณข
