งทุ่มต่ำ
“ชนะ!”
เด็กๆ เหล่านั้นตอบพร้อมกันเสียงดังแข่งกันไปมา
หยวนคุนขมวดคิ้วพลางกล่าวว่า
“แต่เหตุใดพวกเจ้ายังมีคนถูกซ้อมละ? ดูเหมือนว่าปกติพวกเจ้ายังฝึกฝนกันไม่หนักพอ!”
เขาโบกมือเรียก
“มาที่นี่ทุกคน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตราบใดที่ยังไม่ตาย ก็จงฝึกฝนให้หนักเข้าไว้!”
พวกเด็กเล็กๆ เหล่านั้นร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดทันที
ลูเชียวอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ
เดิมทีหยวนคุนก็เป็นอาจารย์ของสำนักศึกษาเทียนเหอ บัดนี้รับหน้าที่สอนการฝึกฝนในตระกูลลู และทำหน้าที่ด้วยความทุ่มเท
“สถานการณ์ของตระกูลในตอนนี้ไม่เลวแล้ว อย่างน้อยไม่ต้องกังวลถึงภัยคุกคามที่จะทำให้ตระกูลล่มสลายอีกต่อไป”
ลูเชียวนึกถึงน้องชายของเขา
“ไม่รู้เหมือนกันว่าอาเยี่ยเป็นอย่างไรบ้างที่สำนักกระบี่เก้าสวรรค์ ได้ยินว่าการแข่งขันระหว่างศิษย์ในสำนักนั้นโหดร้ายอย่างยิ่ง หวังแค่ว่าอาเยี่ยจะไม่ถูกรังแก…”
“คุณชายใหญ่ ท่านใต้เท้าเวิงมาแล้วขอรับ”
ภายใต้การนำทางของบ่าวรับใช้สูงอายุ เวิงอวิ๋นชิวก็มาถึง
ลูเชียวรู้สึกใจเต้นแรง หรือว่าองค์ชายใหญ่เชียงอางลวี่จะกลับคำไม่ต้องการร่วมมือกับสกุลลูแล้วรึ?
หลังจากทักทายกันเล็กน้อย เวิงอวิ๋นชิวก็กล่าวตรงไปตรงมา
“เรื่องที่ลูเยี่ยถูกสำนักเต๋าหลิงซูประกาศจับนั้น เรื่องนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งแผ่นดินต้าเฉียนแล้ว องค์ชายใหญ่ย่อมทราบเรื่องแล้วเช่นกัน”
ลูเชียวกล่าวด้วยสีหน้าสงบนิ่ง “องค์ชายใหญ่มีรับสั่งว่าอย่างไร?”
