ข้าสู่จิตใจของลูเยี่ย พร้อมกันนั้นคือแก่นแท้ที่สมบูรณ์ของเคล็ดวิชามหาดารา!
ในตอนนี้ตัวเขาได้กลายเป็นผู้ริเริ่มสร้างเคล็ดวิชานี้ และกำลังแสดงให้เห็นถึงการถ่ายทอดวิชานี้ท่ามกลางห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่!
ครืน!
กระแสดาราม้วนกลับ ดวงดาวนับล้านลอยเต้นระบำ ห้วงอวกาศช่างกว้างใหญ่ไพศาลเพียงใด เมื่อเปรียบเทียบกับมนุษย์แล้ว มนุษย์ก็เล็กจิ๋วราวกับฝุ่นผง
แต่ชายชราสวมชุดหนังสัตว์ผู้นั้นกลับราวกับกลายเป็นเจ้าแห่งห้วงอวกาศ ใช้ดวงดาวนับล้านเป็นตัวนำทาง กำลังสร้างเคล็ดวิชาลับสำหรับการต่อสู้!
ส่วนลูเยี่ยก็ได้รับรู้ถึงสภาวะจิตใจเดียวกันกับชายชราสวมชุดหนังสัตว์ รวมถึงความตระหนักรู้อย่างสมบูรณ์เกี่ยวกับเคล็ดวิชามหาดารา โดยไม่รู้ตัวลูเยี่ยก็จมดิ่งอยู่ในความรู้สึกนั้น จนกระทั่งในที่สุด เมื่อชายชราสวมชุดหนังสัตว์กางฝ่ามือขวาออก ราวกับมีท้องฟ้าดวงดาวปรากฏอยู่บนฝ่ามือนั้น ดวงดาวนับล้านๆ ดวงหมุนวนไปตามลายเส้นบนฝ่ามือ ภาพนั้นช่างคล้ายกับ ‘กาแล็กซี่ในฝ่ามือ!’
เวลาค่อยๆ ผ่านไปอย่างช้าๆ ที่ชั้นหนึ่งของตำหนักคัมภีร์หลัก ผู้อาวุโสหลิวขมวดคิ้ว เวลาผ่านไปแล้วหนึ่งก้านธูป แต่ลูเยี่ยกลับยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เลย หรือว่าเขาฝึกฝนจนจิตใจว้าวุ่นไปแล้ว?หากเป็นเช่นนั้นจริง ก็ไม่อาจโทษเขาได้
“ท่านผู้อาวุโสหลิว ข้าได้ยินมาว่าลูเยี่ยมาเลือกวิชาประจำสำนักหรือ?”
ทันใดนั้น เจ้าสำนักเวินชิวเจวี่ยผู้มีผมขาวดังหิมะ ก็เดินเข้ามาในตำห