งดาบพิชิตมารนี้มุ่งเป้ามาที่ตัวเขาเพียงคนเดียว หากเป็นเช่นนั้น จุดประสงค์ของบรรพชนหลินชวนที่มอบดาบให้ อาจจะเกี่ยวข้องกับเขตหวงหามลึกลับที่สี่หรือไม่?หรืออาจเป็นเพราะเขาพบแต่แรกแล้วว่า พลังอำมหิตและชั่วร้ายที่ซ่อนอยู่ในดาบเล่มนี้ สามารถแทรกซึมเข้าสู่จิตเทวะของตนได้?
หลังจากที่รับสมบัติล้ำค่าระดับตำหนักวิญญาณสามชิ้นจากตำหนักสมบัติสวรรค์ ลูเยี่ยก็ยังคงครุ่นคิดถึงเรื่องนี้อยู่ แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถคิดออกได้ว่าอะไรเป็นอย่างไร ลูเยี่ยเดินทางมาถึงตำหนักคัมภีร์หลัก
“เจ้าสำนักได้มีคำสั่งแล้ว อนุญาตให้เจ้าเลือกวิชาประจำสำนักหนึ่งอย่าง ตามข้ามาเถิด”ผู้อาวุโสท่านหนึ่งจากตำหนักคัมภีร์หลัก พาลูเยี่ยมาถึงขั้นสูงสุดของตำหนักคัมภีร์หลัก
“ที่นี่คือสถานที่เก็บวิชาประจำสำนักของเรา”ผู้อาวุโสแซ่หลิวผมยาวสีเทาขาว ใบหน้าอ่อนโยน กำลังอธิบายให้ลูเยี่ยฟังด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ตรงกลางตำหนักมีโต๊ะหยกตั้งอยู่ บนโต๊ะหยกมีแผ่นหยกหกอันวางอยู่ ซึ่งทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยค่ายกลควบคุม ทำให้ไม่สามารถใช้จิตเทวะสัมผัสรับรู้หรือแอบดูได้
“วิชาประจำสำนักหกเล่มที่เป็นหัวใจสำคัญของสำนักนี้ ได้แก่ ‘คัมภีร์เปลวเพลิงหลอมสุริยะ’, ‘เคล็ดวิชาจำแลงมังกรน้ำแข็ง’, ‘คัมภีร์เพลิงบริสุทธิ์ลิ่วเจีย’, ‘คัมภีร์ดาบเก้าควบคุม’, ‘คัมภีร์เทียนเสวียน’…”
เมื่อผู้อาวุโสหลิวกล่าวมาถึงตรงนี้ น้ำเสียงของเขาก็หยุดไปชั่วขณะ จากนั้นจึงชี้ไปที่แผ่นหยกอันสุดท