่ยยังเก็บซ่อนพลังไว้มากเกินไป
“ต่อไปใครจะมาประลอง?”
ลูเยี่ยยิ้มและมองไปยังคู่ต่อสู้ที่เหลืออยู่เพียงสิบสามคน ในชั่วขณะนี้ สีหน้าของทั้งสิบสามคนนั้นดูน่าสนใจอย่างยิ่ง บางคนใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดระแวง บางคนก้มหน้าไม่พูดจา หลบสายตาของลูเยี่ย มีบางคนเงียบกริบขณะกำมือทั้งสองแน่น…
แต่กลับไม่มีใครกล้าตอบรับการท้าประลองเลยสักคน! แม้แต่คนตาบอดก็ยังมองออกว่า ทั้งสิบสามคนนี้ถูกความแข็งแกร่งของลูเยี่ยข่มขวัญจนตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก!
“หรือว่าพวกท่านเข้ามาพร้อมกัน?” ลูเยี่ยแสดงท่าทีใจกว้าง “อย่างไรเสียพวกท่านก็มอบของเดิมพันมาแล้ว จะให้พวกท่านกลับไปมือเปล่าก็คงไม่ดี”
“ลูเยี่ย พวกเราขอยอมรับว่าเจ้าแข็งแกร่งมาก แต่เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องพูดจาเสียดสีเช่นนี้!” ชายหนุ่มอาภรณ์สีเงินคนหนึ่งก้าวออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว “การกระทำของเจ้าเช่นนี้ ต่างอะไรกับสีหน้าของคนต่ำช้าที่ได้ดิบได้ดีแล้วทำตัวเหิมเกริม?”
ปัง!
ลูเยี่ยตวัดฝ่ามือออกไปในอากาศ ทำให้ชายหนุ่มอาภรณ์สีเงินสลบไปในทันที
“ข้าว่าเจ้าต่างหากที่โกรธจนไร้ความสามารถ” ลูเยี่ยถอนหายใจพลางกล่าวว่า “คนซื่อตรงอย่างข้า เพียงต้องการฝึกฝนอย่างสงบในสำนักเท่านั้น แต่พวกท่านกลับไม่ยอมแพ้ ยืนกรานจะมารุมทำร้ายข้า หรือว่าพวกท่านจะบังคับให้ข้าไม่ตอบโต้เลยรึ?”
ทุกคนต่างมีสีหน้าแตกต่างกันไป
“ลูเยี่ย ข้ายอมรับว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า ของเดิมพันเหล่านั้นขา
