มารถเรียกได้อย่างเต็มปากว่าเป็นวงแหวนศักดิ์สิทธิ์ตำหนักวิญญาณ มากกว่าจะเป็นรุ้งศักดิ์สิทธิ์ตำหนักวิญญาณ
แม้ว่าพลังบำเพ็ญของลูเยี่ยจะสูงขึ้น มันก็ทำได้เพียงเปลี่ยนคุณภาพของวงแหวนศักดิ์สิทธิ์ตำหนักวิญญาณนี้เท่านั้น ไม่สามารถควบแน่นวงที่สองออกมาได้เลย!
เมื่อพบความแตกต่างนี้ ลูเยี่ยรู้สึกตกตะลึงและงุนงงเป็นอย่างยิ่ง สิ่งเดียวที่แน่ใจได้คือ วงแหวนศักดิ์สิทธิ์ตำหนักวิญญาณของเขา ไมอาจเทียบได้กับรุ้งศักดิ์สิทธิ์ตำหนักวิญญาณทั่วไปเลย
“หมื่นสรรพสิ่งกลับคืนสู่หนึ่ง มหาวิถีหมื่นสายกลับคืนสู่หนึ่งเดียว บางทีความพิเศษของขอบเขตตำหนักวิญญาณของข้า อาจเพราะมันเป็นสิ่งที่ ‘มีหนึ่งเดียวในโลก’ ไม่เหมือนใคร”
ลูเยี่ยคิดในใจ “แต่ไม่รู้ว่าเมื่อใดข้าจึงจะสามารถฝึกฝนขอบเขตตำหนักวิญญาณให้ถึงขั้นสมบูรณ์ได้…”
ลูเยี่ยรู้สึกว่าตนเองกำลังบุกเบิกเส้นทางการฝึกฝนขอบเขตตำหนักวิญญาณที่ไม่เคยมีมาก่อน ไม่สามารถนำประสบการณ์ของคนรุ่นก่อนมาใช้ได้เลย ทำได้เพียงแต่ต้องค่อยๆ ค้นหาทีละก้าวด้วยตนเองเท่านั้น
โชคดีที่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้น กลับกลายเป็นการหล่อหลอมรากฐานแห่งเต๋าอันล้ำเลิศไร้เทียมทานให้แก่ตนเอง เช่นนั้นก็เพียงพอแล้ว เมื่อท้องฟ้าสว่างจ้า ลูเยี่ยก็รีบไปหาเจ้าสำนักเวินชิวเจวี่ยทันที
“ได้ยินมาว่าเจ้าจะทำการต่อสู้ครั้งใหญ่ในอีกสองวันข้างหน้า?”
เมื่อพบกัน เวินชิวเจวี่ยก็กล่าวหยอกล้อว่า “ไม่เคยคิดเลยว่า