“นายท่าน นี่คือสิ่งใดกัน”
ไป๋ฉีอดใจไม่ไหวจึงถามออกมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้
บัลลังก์ที่สงางามขนาดนี้ ต่อให้มันเป็นแค่ปีศาจหมาป่า มันก็เห็นแล้วถูกใจเหมือนกัน
เสียงของมันปลุกมูหลิงลั่วให้ตื่นจากสภาวะลืมตัวตน
นางลืมตามองแล้วก็ตกตะลึงกับบัลลังก์เทพสวรรคมหามรรคา
เจียงฉางเซิงหัวเราะเบาๆ “สมบัติอาคมชิ้นหนึ่งของข้าเอง มันซ่อนอยู่ในดวงวิญญาณของข้า ระยะนี้ฝึกบำเพ็ญก้าวหน้าจึงเรียกออกมาได้”
ไป๋ฉีกับมูหลิงลั่วไม่สงสัยสักนิด
ทั้งแดนสวรรค์กับเทียนจิ่งต่างรู้วามรรคาจารย์เป็นบรรพจารย์แห่งเซียนทั้งปวงผู้กลับชาติมาเกิด
ตัวตนนี้ทำให้เจียงฉางเซิงอธิบายคำถามทั้งหลายได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับพวกรางวัลรอดชีวิต
เจียงฉางเซิงตั้งสมาธิทลายเขตอาคม
ไป๋ฉีกับมูหลิงลั่วหันไปสนทนากัน คุยไปคุยมาพวกนางก็เริ่มพูดถึงสถานการณ์ในมหาพิภพจิตจร
ไม่นานมานี้มหาพิภพจิตจรจัดงานชุมนุมถกวิชายุทธ์
งานนี้คือการให้ผู้ศรัทธาทั้งหลายแบ่งฝ่ายกันเลือกวิชายุทธ์ที่ตนเองคิดว่าแข็งแกร่งที่สุด
ขอบเขตก็คือวิชายุทธ์สำหรับให้เผ่ามนุษย์ฝึกฝนในมหาพิภพจิตจร
เรื่องนี้จึงทำให้วิชายุทธ์จำนวนมากไหลทะลักเข้ามาในมหาพิภพจิตจร
ผู้ที่เป็นแกนนำของทุกอย่างก็คือจีอู๋จวิน
นางใช้ประโยชน์จากจิตใจชอบเอาชนะของผู้คน
วิชายุทธ์ที่ได้รับการยอมรับว่าแข็งแกร่งที่สุดตอนนี้กลับไม่ใช่ของเยี่ยจ้านหรือไท่สื่อฉางเซอ
เพราะวาวิชายุทธ์ของพวกเขาลึกล้ำเกินไป ผู้ที่รำเรี