กคนต่างมองหน้ากันไปมา
แน่นอนว่าได้แล้ว เพียงแต่…
มันกลับต่ำกว่าที่ผู้คนคาดหวังไว้มาก มีเพียงสัญลักษณ์ดอกบัววิเศษสามดอกเท่านั้น
กระดูกรากฐานเช่นนี้ ถือเป็นมาตรฐานขั้นต่ำสุดในการเข้าฝึกฝนที่สำนักกระบี่เก้าสวรรค์เท่านั้น!
“แค่นี้เองหรือ?”
ชายชราผมขาวในชุดคลุมสีดำหัวเราะเบา ๆ
“กระดูกรากฐานแบบนี้ ที่สำนักกระบี่เก้าสวรรค์มีมากมายเกินไป”
‘เป็นจริงดังคาด คนผู้นี้ยั้งทนไม่ไหวต้องออกมาแสดงตัว’
ลู่เยี่ยจำได้ทันทีว่า ชายชราผู้นั้นเคยมีเจตนาสังหารต่อตนเอง!
คนผู้นี้มีนามว่าเซี่ยงชิงโจว เป็นผู้อาวุโสใหญ่นอกสำนักแห่งสำนักกระบี่เก้าสวรรค์
มาจากราชวงศ์เซี่ยง!
สิ่งนี้ทำให้ลู่เยี่ยเข้าใจในที่สุดว่า เหตุใดชายชราผู้นี้จึงมองตนเองไม่ถูกใจนัก และยังเกิดเจตนาสังหารอีกด้วย
“อย่างนั้นหรือ? ถ้าเช่นนั้นท่านก็จงเบิกตาให้กว้างแล้วดูให้ดี!”
เสียงของลู่เยี่ยยังคงก้องกังวาน ขณะที่ทุกคนเห็นว่าสัญลักษณ์ดอกบัววิเศษอีกหนึ่งดอกถูกปลุกขึ้นมา ผลิบานออกเป็นดอกบัวที่บานสะพรั่งพริ้วไหว
ลู่เยี่ยถาม
“แบบนี้เพียงพอหรือไม่?”
ทุกคนตกตะลึง พวกเขาเพิ่งจะตระหนักว่าลู่เยี่ยก่อนหน้านี้ตั้งใจเก็บซ่อนพลังไว้!
“นี่มันนับเป็นอะไรหรือ?”
เซี่ยงชิงโจวผมขาวในชุดคลุมสีดำกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“เพียงแค่ในบรรดาศิษย์ภายนอกหนึ่งพันสามร้อยคนของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ คนที่ทำได้ถึงขั้นนี้ก็มีอยู่เยอะแยะ!”
คำพูดนี้ถึงแม้จะแฝงความเหยียดหยาม แต่ก็เป็นคว