่างแน่นอน!”
“เจ้าเด็กนี่มีพลังบำเพ็ญขอบเขตแท่นทองคำอย่างชัดเจน แต่กลับสามารถสังหารปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ได้ มันช่าง… เหลือเชื่อเกินไป”
ทุกคนพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ วิเคราะห์รายละเอียดของการต่อสู้ครั้งนี้
ทันใดนั้น มีคนถามขึ้นว่า “ท่านเจ้าสำนัก พวกเราเพียงแค่กดดันตระกูลลู่ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะจัดการลู่เยี่ยไม่ได้ และย่อมสามารถช่วยเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์พานอิงชิวกลับมาได้อย่างง่ายดาย เหตุใดจึงไม่ทำเช่นนั้น?”
คำพูดนี้เมื่อเอ่ยออกมา ทุกคนต่างมองไปที่ท่านเจ้าสำนักต้วนซิงเฟิง
สีหน้าของต้วนซิงเฟิงดูสับสนอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็กล่าวว่า “ลู่ซิงอีเพียงแค่หายตัวไป ไม่มีใครรู้ว่าเขาตายแล้วหรือยัง!”
ผู้คนมากมายต่างเงียบลง รู้สึกอึดอัดในใจ ทั้งสำนักเตาหลิงซูมีเพียงพวกเขาเหล่าคนแก่เหล่านี้ที่รู้ว่า เมื่อหลายปีก่อน เพราะลู่ซิงอีผู้นี้ ทำให้สำนักเตาหลิงซูของพวกเขาต้องอับอายขายหน้าอย่างใหญ่หลวง!
“อีกอย่าง พวกเราคือสำนักเตาหลิงซูอันยิ่งใหญ่ หากไปรังแกตระกูลลู่ก็จะเป็นเพียงเรื่องตลกในสายตาของผู้คนทั่วหล้าเท่านั้น” ต้วนซิงเฟิงถอนหายใจ
จากนั้น ดวงตาของเขาวาบไปด้วยประกายสังหาร “อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่สามารถจบลงได้ง่าย ๆ!”
“ไม่ว่าอวินเปยเฉินจะเป็นใคร ไม่ว่าลู่เยี่ยจะหนีไปที่ใดก็ตาม ตราบใดที่พวกเขาทั้งสองยังไม่ตาย ข้าจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!”
เสียงสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงใหญ่ ทุกคนที่นั่งอยู่ในที่นั้นต่างเปี